Skip to content

Første i første totusen og ti.

januar 1, 2010

To tusen og ti vart tellemåten språkrådet landa på, og for meg kjennest det langt meir logisk enn tjueti, sidan me nettopp avslutta totusen og ni. Det vart ein spektakulær avskjed med gode gamle totusen og ni. Naturen er så vinterleg og vakker at det mest ikkje liknar på det landskapet me kjenner. Eg trur aldri før eg har stått ute på gata under eit årsskifte, innepakka i skjerf og lue, med gnistrande kulde og minst tolv kalde grader med masse snø, klar stjernehimmel og kvit lysande fullmåne.

Nest siste dagen i året reiste eg ned til havet saman med kjærasten min, for å spasera, fotografera, og sjå på solnedgangen. Til ære for vinteren har eg skifta ut bloggbiletet mitt med eit bilete frå same staden som det vanlege, bare i vinterdrakt. Som de ser så var det ganske isete å gå over sanddynene for å koma ned på stranda. Nede på stranda opplevde eg for første gongen at det var felt med så mykje «is-tele» i sanden at ein kunne gå oppå utan å synka ned. Det var reint trolsk med snø og is og glitrande tele i sanden og solnedgangen, som vart mørk oransje og fekk fargane i havet til å skrimra i nyansar av fiolett og flaskegrønt. Dersom ein snudde seg med ryggen mot havet såg ein månen som bare mangla ein liten skjerv på å vera full, henga tung og rund over marehalmen mot ein svartnande vinterhimmel.

I går kveld skulle me for første gong på 23 år feira nyttår utan å ha med nokon av ungane våre. Dei skulle av stad til kvar sine stadar for å feira. Vilde, Sunniva og Ingrid pynta seg med elegante ballkjolar med og utan stropper, og med sko med hælar som eg sjølv bare kunne drøyma om å halda balansen i. Eg svelde ein klump i halsen og håpa dei ville få ein fin kveld dit dei skulle. Sønene mine trekte i mørke dressar og fekk streng beskjed om å ta på seg varmare jakkar utanpå trøyene.

Sjølv fekk eg bare nesten varmt vatn i dusjen og kjolen eg hadde tenkt å ha på meg hang igjen på austlandet, men det gjorde ikkje noko. Eg fann kjole og sette kjærasten min i gang med å stryka medan eg piska krem til eplekaka me skulle ha med oss. Leppestiften kom på i bilen, og hårbørsten hadde eg gløymt igjen heime, men eg hadde då nådd å børsta håret før eg sprang.

Gunnar og Hanne Lise hadde laga det så vakkert med fyr i peisen vakkert dekka bord, kvite lys og rosa roser. Ute i vinterhagestova med store vindu ut mot kvelden stod framleis den store norske grana pynta og lange raude lys var tende. I eit hjørne låg ein svart gris og snorka høglydt. Kalkunen var arrangert i saus med soltørka tomat og chili og brødet var heimebakt. Gunnar er glad i å laga mat, og overgjekk seg sjølv med den eine kreative retten etter den andre. Desserten var moltesorbet med rips servert med pistasjeknekk. Kongen talte lågmælt frå fjernsynet innerst i kroken og langsomt og fredeleg la me det gamle året bak oss.

Godt år alle saman. Nå vil eg ned og fyra i peisen og tenna levande lys i stova mi. Eg vil bruka den første dagen i året til å vera ein lat livsnyter, laga nokre perlehjerter til juletreet, og kanskje laga ein kalender eller to til nokon som har lyst på det.

Heidi

2 kommentarar
  1. Tintomara permalink

    Gott nytt år, kära Heidi!

  2. Heidi permalink

    Godt nytt år, kjære Tintomara 🙂

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: