Gå til innhald

Dagen opnar seg mot æva.

februar 1, 2011

Eg tenner eit turkisblått lys, set dei to små rosene på bordet, tek kristuskransen i handa og seier innleiingsorda: I namnet åt Faderen, Sonen og Den Heilage Ande. Så er det duka til kort gudsteneste for ein person ved kjøkkenbordet mitt. Eg har kome over ei perle av ei bok, det skjedde faktisk på sånn «fem-bøker-for-hundre-kroner-sal». Boka er «Bibelens perler» av Martin Lönnebo. Eg anbefalar ho sterkt til alle som har lese «Veven» av den same forfattaren, til alle andre og, faktisk. Her er eit lite sitat frå teksten for i dag:

» Hjelp meg når jeg er i mitt livs ørken, på bunnen av min tomme brønn. Hva skal jeg da lage meg vinger av? En engel ser ned i dypet og sier med mild stemme: Av din maktesløshet.»Martin Lönnebo.

Dagane har vore intense og innhaldsrike. Det kom heldigvis mange menneske på festen i kyrkja, som me hadde lagt så mykje innsats ned i. Det var godt over 500 personar der. Det var ei stor oppleving å få fortelja «Guds gjøglar» saman med barneskodespelarar, barnekor, kyrkjeorgel, munnspel og ein profesjonell sjonglør. Det var skikkeleg konsentrasjonsarbeid under innøvinga, for å få alle brikkene til å falla rett på plass, men då det kom til framføringa gjekk det av seg sjølv.

Og det har vore ei stor glede å sjå Sunniva, Vilde og vennene deira spela teater for meir og mindre fullsette salar i storstova. I går var det siste forestillinga, og i dag skal ho bruka skuledagen til å terpa endå meir på «Portrett av en varulv», stykket dei spelte i sist veke. Dei gjekk vidare i ein slags konkurranse og skal spela det igjen på lørdag i lag med alle andre stykka som har gått vidare. Vinnarane går til landsfinale i Oslo, men det er jo eit stykke fram, og det viktige er å få erfaringa av å setja opp store teaterstykke og framføra dei for eit publikum. Heldige er dei som får gå på Vågen vidaregåande, ein skule for kreative fag. Sunniva er blitt kjend med mange kreative ungdomar som er kjempedyktige med teater, song, dans og musikk. Det er mest så eg blir litt misunneleg på at ho får ta vidaregåande skule etter denne modellen.

Men grunn til å misunna nokon har eg absolutt ikkje. Sit eg ikkje her og leikar meg med kreativiteten kvar einaste dag. Det einaste litt triste med det er at tida går så forrykande fort når ein syslar med å skapa. Kanskje eg må ned og finna meg ein lang og kjedeleg skranke- eller butikkø ei stund kvar dag, slik at eg får kjensla av å halda fast litt tid… Ehhh eller så kunne eg bruka meir tid på rydding og jogging.

Heidi

2 kommentarar
  1. Tintomara permalink

    Nej, unna dig du tiden att skapa – du som kan!
    Det var ju till det du tog ledigt!

  2. heidi permalink

    Tusen takk, Tintomara. Akkurat det eg helst ville høyra. 🙂

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: