Sidan eg har lova mai månad, meg sjølv

… å skriva ein tekst kvar einaste dag i mai, så må det nesten bli nå. Om få timar set eg meg i bilen i lag med Ingrid og kjærasten min. Me skal kjøra femti mil og ender opp tidleg på kvelden hos svigerfamilien min. Målet med turen er guten som skal hentast på folkehøgskule. Halvard og Sunniva skal overnatta hos kompisar, for dei er det ikkje plass til i bilen når klede utstyr og gitarar skal heim att.

Eg er glad kvar gong eg slepp å vera sjåfør, så både kjærasten min og eg er inneforstått med at han skal kjøra og me andre skal vera passasjerar. Eg gler meg skikkeleg til ein heilt uforpliktande dag i passasjersetet med utsikt til den norske forsommaren langs heile sørlandskysten.

Det har kome hestar på den vesle haugen eg har utsikt til frå vindauget mitt. Eg ser grøne bjørker og lønner og masse sommargrønt gras. At det kan gå frå vintar til sommar på to veker… – Prosessen brukar ta mykje lenger tid her hos oss. Våren var sein i år.

Heidi