Luke 6:

Dans, dans, dans oppå bordet…
Ja, ikkje eg då, eg ville aldri ha vågd å satsa på at bordet ville tola det. Men julebordet vart veldig vellukka. Det gjer godt å bare vera sosialt saman av og til utan ein einaste elev i sikte. Eg lo så eg rekna med å måtta slita med gangsperre i magemusklane i dag, men det har gått bra.

På tvers av mine vanar reiste eg heim ved midnatt. Litt fordi det var såpeglatt ute, og eg kunne få haik med nokon. Litt av grunnen var og at eg hadde planlagt tur med ein av venninnegjengane mine tidleg neste dag, og etter ei søvnig veke såg eg rett og slett poenget i å få litt søvn. Mens eg skriv dette kjenner eg ei snikande frykt for å vera i ferd med å bli overfornuftig…

Og i dag var det tur med toget til julebyen Egersund. Byen var som ein einaste stor julemarknad med salgsboder overalt der ein kunne kjøpa alt frå gamle julekort, eg motstod fristelsen til å kjøpa eit kort frå trettitalet der avsendaren, ein ung mann håpa at det skulle koma fram sjølv om han ikkje var sikker på adressen, til store dekorerte peparkakehjarter, heilestøypte honninglys, heimekokt syltetøy og handblåste glas.

Eg var sjeleglad for å ha kledd meg godt, for sjølv om det var plussgrader ute så vidt det var, seig det rå og iskald luft inn frå havet. Det var derfor tvingande nødvendig med eit par lengre kafebesøk i løpet av dagen… Nissebarn song i gatene, skulekorps spelte, frelsararmeen hadde gitarane sine framme, og eit mannskor utkledde som munkar song fleirstemd medan dei selde gløgg med og utan alkohol.

Sidan eg er eit menneske som ikkje kjenner begrensningas kunst sette eg i gang tre relativt store bakeprosjekt då eg kom heim. Eg har bakt peparkakemuffins etter oppskrift i ei bok eg kjøpte på sal. Og så har eg sett ein deig til lussekattar med ekte safran og ein deig til aniskringler.

Eg har ikkje bakt nokon av desse tinga før, så det blir spennande å sjå om eg får det til. Eg oppdaga at eg hadde gløymt egget i lussekattdeigen, og knadde det i etter at deigen var ferdigblanda. Dessutan trur eg at eg kanskje hadde litt for varm deigvæske då eg blanda i gjæren… Me får sjå… Nå skal eg snart ned og begynna og baka ut deigane mine.

Som musikk til arbeidet har eg høyrt på radioprogrammet alle tiders klassikar… Så nå har eg vore fem år saman med “När björkorna susar”, åtte år saman med “En enkel sang om frihet”, og då eg høyrde “Miiisisipi” hadde eg friminutt på Gjesdal ungdomsskule. Det var ein lyttarkonkuranse om kva gruppe det var som song den sistnemnde songen. Eg veit at eg veit det, men kjem ikkje på det…

Ungane er på overnattingsbesøk hos mormor og morfar, og kjærasten min og eg har huset aleine i lag med to kattar, to undulatar og ein hamster… Kjærasten min har tend bål i peisen og byd meg med jamne mellomrom opp til å dansa bug i stova. Og det gjer eg sånn innimellom, med lett klissete gjærdeigsfingrar…

Eg veit ikkje heilt kven som kjem til adventkaffi i morgon, men nokon blir det nok.

Heidi