78-plater og juletrekuler

Hvite måke, hils mine kjære

song honningstemmen

frå kabinettet,

som var laga slik

at ein 78-platene låg i stabel

og datt roleg ned

ei for ei

*

sjølv om bestemor var litt engsteleg

for at dei skulle kunna bli skada

då dei datt frå den lange stålarmen

ned til stifta som likna ein slangemunn

kvit med streker til nase og to tenner.

*

Ein kunne laga

lange spelelister

til langvarig bruk

medan ein pakka

juletrekulene

forsiktig frå treet.

*

Dei skulle pakkast

ei og ei

i appelsinpapir

og så i skoøskjer

og i ei større øskje av tre

med lok på.

*

Til slutt lysa og stjerna

og kyrkja i papir

som hadde kome med

eit eller anna vekeblad

ein eller annan gong

på femti-talet

*

Og som i jula stod

på skjenken

der den omdreiande

niagarafosslampen

elles hadde plassen sin.

*

og så kunne loket

setjast på øskja

før onkel bar juletreet ut

gjennom døra til hagen

for å få minst mogleg dryssing

*

og eg fekk sopa opp barnålene

med ein liten kost

på eit feiebrett av metall

og kasta inn i omnen

til koksen

for å få god lukt i stova.

*

Brent granbar og appelsinskal

det lukta så godt

*

og ein rikmann hadde

jo for lengst

fått møllerens Iren.

*

Og eg lyrde på

koss det kjendest

når

pigehjertene

som var ingenting å feste seg ved

banket ofte for en og to

men også for tre.

*

Heidi