Kunstblad,ekstremver, kalendarar, lyrikk og Edom

I dag har eg bare vore inne, det har vore herleg å sleppa å gå ut for regnet og stormen har piska heftig om husveggene. Eg begynte dagen med å kosa meg med ein stabel kunstmagasin eg har hatt liggande. Nokre av dei har eg arva etter ei venninne, eitt har eg fått i presang og nokre av dei har eg kjøpt. Eg kosar meg veldig med kunstutstillingar og kunstblad. Men i dag var tida inne til å ofra dei for ei god sak. Eg har ein tradisjon med å laga kalendarar i julegåver. Då blir det klipp og lim og tolv personleg utplukka bilete til kvar av mottakarane. Etterpå leiter eg i den store samlinga mi med diktsamlingar, og så skriv eg inn dikt som passar til på eit eller anna vis. Dette er eit utruleg koseleg arbeid og fin resirkulasjon av både bilete og dikt eg har plukka med meg gjennom året.

Så har eg laga eit førsteutkast av den salmen eg skulle omsetja frå kvænsk. Det var og eit kjekt arbeid å halda på med, men i ei av linjene står det om stille vind frå Edom. Det er tydeleg at Edom her har ei slags tyding eg ikkje er i stand til å tolka. Eg har funne ut at tekstforfattaren var akiv læstadianar, og etter å ha søkt litt rundt på nettet, har eg funne ut at Edom nok er eit meir sentralt omgrep mellom læstadianarar enn i dei kyrkjelandskapa der eg er relativt lommekjend. Gåta får eg søkja vidare på i morgon. Det er litt freistande å bare droppa ordet Edom, men det er kanskje mest etisk å ha det med sidan forfattaren valde å skriva det. Men det blir heilt feil å skriva om den sørvestlige vinden frå Edom utan å vita kor forfattaren vil hen? Nå ja, det finst djupare problemstillingar i verda, til dømes det at det ser ut til å vera umogleg å laga ein ny klimaavtale på den pågåande klimakonferansen…

Nå kom Sunniva glad og fornøgd heim frå juleskuleballet sitt, og det er for seint til å leggja seg tidleg, men framleis tid til å leggja seg i nokonlunde anstendig tid… Eg er ikkje så alt for flink til det siste.

Heidi