Ängelholm og Jönköping

Flagget på biletet såg me fleire gonger i dag både på flaggstenger og ved butikkar. Leif spurde ein mann på gata om det var det skånske flagget, og det var det fekk me til svar. Halvt dansk og halvt svensk, utdjupa han. Og slik er det jo, gjennom tidene har Skåne tilhøyrd både Sverige og Danmark. Landskapet her er nesten dansk, og dialekten med blaute konsonantar kan òg minna litt om dansk.

I går kveld fann me ut at me måtte bestemma oss for om me skulle bli ei natt til i Lund, og ha tid til å utforska meir av Skåne, eller om me skulle bruka litt meir tid nordover igjen slik at me kunne utforska nye stadar og landskap i staden for å måtta ta strakaste motorvegen. Me bestemte oss for det siste og fann ut at me først skulle ta småvegar mot ein ny by i Skåne det me kunne bruka nokre føremiddagstimar før me kjørde vidare til Jönköping. Valet fall på den halvstore kystbyen Ängelholm som viste seg å vera rin triveleg stad å nyta sola ein laurdagsføremiddag midt i juli.

Biletet over er frå då. Me sette oss utanfor konditoriet med kaffi og «en räkmacka» og en «vaniljbulle» på deling. Rekesmørbrødet smakte veldig godt. Majonesen var truleg halvblanda med crème fraiche, og det var tynne strimler av rødløk på, noko eg aldri har kome på å blanda med reker. I tillegg var det egg, salat og masse dill og sitron. Dette skriv eg for å hugsa det til neste gong eg serverer friske reker. Me fekk og med oss deler av ein korpskonsert på torget, noko som gjenoppfriska minnet om korpsturane med Rosseland skulekorps fleire somrar på nittitalet.

I natt er me på eit hotell som ligg midt i sentrum av Jönköping. Me har vore ute og ete middag og etterpå har me gått kveldstur i gatene. Me høyrde orgelmusikk og såg lys i det som vel må ha vore domkyrkja, så me tenkte me kanskje kunne få med ein konsert, men me fann ingen opne dører.

Imorgon er planen å stå tidleg opp og kjøra til Vadstena for å få med sundagsgudstenesten i den fantastiske kyrkja det og etterpå nokre føremiddagstimar i byen der. I fjor var me nokre dagar i Vadstena, då overnatta me to eller tre netter i klosteret til Birgittinarsystrene. Den gongen gjorde byen og heile atmosfæren det sterkt inntrykk på meg, så eg gleder meg til å koma dit igjen.

Heidi