Ein måne bak ei sommarsky, eit skip langt ut frå land, eit gammalt eventyr du kan, ein melodi du kan

Akkurat nå skjer det så mykje spennande. Eg treng ikkje ein gong å finna melodiar, dei kjem til meg på mailar.

I går fekk eg ein nydeleg melodi frå Trond Akerø-Kleven. Han hadde laga melodi til teksten under som eg la ut for bare to dagar sidan. Lydfil fekk eg og. Eg er superimponert over desse generøse komponistane som let meg dela materialet deira. Trond gir meg lov til å dela både lydfil og noter og eg er så glad. Eg gler meg til å høyra dette framført av ein songar. Trond Akerø-Kleven er mannen bak melodien som vann salmekonkurransen til jubileet i Stavanger, så han kjem sikkert fleire til å bli nærare kjende med i samband med det.

Eg har fått inn endå fleire ting å dela, så heng med i svingane. For eit priviligert menneske eg er som bare får desse melodiane i hendene når eg ønskjer meg dei. Eg er utruleg glad for at eg drog til Lia gård som rettleiar sjølv om eg i utgangspunktet lurte på om eg hadde den kompetansen dei ønska seg. For eit privilegium å få bli kjend med så mange kreative og flinke folk. Eg ser at kreativiteten verkeleg har blomstra hos fleire av dei som var der. Dette er bare kjekt.

Å bare stå i sommarregn

Å bare stå i sommarregn, med håret tungt og vått,
å bare stå og vera til, og kjenna det er godt.
Når dagen angar bjørk og pors og rosmarin og jord.
og alt du veit er sommaren med song i sine spor.

Å bare vera sterk og fri, og levande og glad.
Å sjå at vinden leiker blidt med grøne bjørkeblad.
Å stå og frysa lite grann, men stå slik likevel.
Å vera song og liv og lengt når det er seint på kveld.

Å stå og kjenna dette att, du kjenner i frå før
ein annan sommar, annan song, ei anna open dør.
Ein bris, ein song, eit bølgeskvulp og varme enkle ord.
Eit anna barn som var deg sjølv, ei tåre og ei mor.

Å bare stå i sommarregn, med tankar og med tid,
ein seljefløytetone, og ein mygg på handa di,
ein måne bak ei sommarsky, eit skip langt ut frå land
eit gammalt eventyr du kan, ein melodi du fann.

Du kjenner at Gud skapte deg av mold og lengt og song,
at sommarregn og lukt av gras var noko som du trong.
Med bare bein på heilag grunn, ein sommar går forbi,
ein fløytetone stemd i moll mot sommarsjela di.

God natt til alle natteravner som framleis er oppe og vakne.

Heidi