31.mai

Nå sit eg på toget retning Kristiansand. Alltid godt å vera så langt. Det er sjeldan det ikkje er ein viss dramatikk rundt togreiser, og denne gongen var ikkje unntaket frå regelen. I går fekk eg beskjed om at det var buss for tog frå Kristiansand til Oslo, det var utan betydning for meg sidan eg skal til Kristiansand, men det stod at det kunne bli forsinkingar.

Då det var to minutt til toget skulle koma vart det opplyst over høgtalaren på norsk og engelsk at det var buss for tog. Folk såg forvirra på kvarandre. Skulle me springa ned og finna ein buss. Eg håpar alle tenkte som meg at me fekk sjå om det kom eit tog om to minutt før me gjekk ned. Det gjorde det… Men ring situasjon å ikkje vita om ein skal gå ned for å ta buss og risikera å mista toget eller venta på toget og risikera å mista buss for tog. Det gjekk bra, me valgte rett denne gongen…

Eg hadde haka av for å henta billetten på toget, og det var eit dumt val, for det eg fekk opp var ein hentekode og ikkje plassbillett. Eg fekk til slutt plassen min som viste seg å vera inneklemt i ein gjeng militærgutar på veg til perm. Det er forsåvidt alltid interresant å få prøva ut nye miljø, og med tre gutar og meg på slike sete som står mot kvarandre kunne det absolutt sjåast på som ein antropologisk studie.

Etter ei stund var eg i grunnen klar for ein pause frå «gutta—stemninga», og sidan eg var litt svolten tenkte eg at ein liten time i kafévogna kunne gjera susen. Der var lyset slukka og den søte og hyggelege billettøren sa at toget dessverre var utan kafépersonale i dag.

Så nå har eg satt meg ned i noko som liknar på ein lenestol og håpar på å ikkje bli jaga frå ei ubetjent kafévogn. Beste plassen på heile toget det… Bra eg fekk kjøpt med meg ei flaske vatn.

Vanlegvis jobbar eg heime på fredagar. I dag var eg på jobb på grunn av forestillinga me jobbar med. Dei som veit kva eg snakkar om veit kor intenst hektisk det er med første fulle gjennomkøyring med lyd, kortrapper, kostyme, rekvisittar, scenelys og inn og utgangar. Men det er veldig kjekt på same tida. Ein kjenner at ein lever og at ein har ein jobb der ein både skal ta vare på andre menneske og ta vare på andre menneske. For nokre elevar er slike dagar ganske krevande, for andre er dei dei beste av alle skuledagar.

Sidan me må juksa litt og vera i forkant stolte me på vermeldinga og skreiv song om sommar og som på Evjetun. Nå ser det dessverre ut som om dei kanskje må skrivast om, for Yr har ombestemt seg og melder ein del regn og temperaturar som ligg ganske godt under det dei gjekk ut med tidlegare i veka. Det blir nok bra sjølv om veret blir nedgradert. Me rullar inn på Sira stasjon, og kanskje eg skal postå årets siste maiblogg før me køyrer ut av dekning og eg mistar teksten min. Mission completed, som eg trur dei seier på den andre sida av dammen.

Heidiø