Ålbæk 20.juli

Det var stor stas å møta igjen mormorjentene mine på danskebåten. Eg hadde ikkje sett dei på tre veker, og så lenge trur eg aldri me har vore borte frå kvarandre før.

Etter ein tur for åtte-ti år sidan har eg alltid vore litt spent på hurtigbåt til eller frå Danmark. Slik eg hugsar det sat me og dei fleste andre passasjerane og spydde heile turen som tok dobbel så lang tid som han av skulle fordi stormen gjorde at dei måtte velja ei alternativ lei. Det gjorde så pass inntrykk at eg sa at eg aldri meir skulle på den typen enn hurtigbåt meir. Men det har viss reiseleiarane mellom oss gløymt…

Denne gongen var havet slett som eit stovegolv, så det var ingen grunn til engsting. Då me kom fram til Ålbæk, var første pulje allereie klare og inn installerte i det fine huset det ser på biletet. Eit par timar etter oss kom dei siste to, og så var me fulltallige.

Nå er det storfamilielivet som gjeld i ei lita veke, tolv til frokost og tolv til middag, og tolv par joggesko og sandalar sånn omtrent frå størrelse 20 til 46. Huset er stort og romsleg, i stova er det to langbord, og på terrassen er det eitt. Det er nesten som å vera på leir.

Det mest fantastiske, og nesten litt uventa, er at me har hatt heilt nydeleg sommarver i dag med sol og 25 varmegrader, så me har bada og kost oss ute. Nå har eg kjøpt jordbær og vaniljesaus som me kan ha til lørdagskos. Minstemann er alt i seng med tutt og pyjamas. Det kan nesten virka som har somna allereie. Iben sit her hos meg med ny dokke kjøpt på genbrugssupermarkedet.Dokka skal heita Live og har fin og blomstrete kjole. På stranda har dei b funne bittesmå konkyliar og skjell som kan opnast og lukkast. Viss ein vil kan ein leggja ei fin perle inni dei.

Heidi