Fulle armar av liv

I dag var det den første av to planleggingskveldar der me skal planlegga neste skuleår. Prosedyren pleier å vera at dei som skal slutta får ryddejobbar i staden for planlegging. Heldigvis må nokon i administrasjonen ha kjend med så godt at dei såg i nåde til meg og foreslo at eg heller kunne jobba med eige arbeid…

Det var den beste gaven eg kunne ha fått akkurat nå, og då dei andre gjekk til planlegginga var det fantastisk å kunna gå laus på den lange lista av ting eg må gjera som eg forøvrig aldri har teke meg tid til å skriva ned.

Det ende med at eg vart sitjande i fem strake timar og skriva overføringsskjemaa på elevane mine. Dei skal forfattast på Sikker sak på Visma Flyt skole og sendast til foreldre og ungdomsskule.

Innleiingsvis plundra eg lenge med å få logga meg på ved hjelp av BankID og diverse passord. Kanskje mange driv med denslags nå, for programmet stod lenge og sveiv før det ville opna seg. Så var det å hugsa prosedyrane for korleis ein fekk opna og revidert skjema. Til slutt fekk eg god dreis på det, sjølv om eg av uforklarlege grunnar vart kasta ut av platformen nokre gonger og måtte logga meg inn igjen.

Nå er jobben stort sett gjort. Som den eldre arbeidstakeren eg kanskje må innsjå at eg er, så hender det eg saknar dei tidene då fråver vart førd med kulepenn i dertil eigna bøker med grønt plastomslag. Strek om ein var til sides, S for sjuk og G for gyldig fråver. Ein erfaren kollega viste meg korleis eg kunne skriva nedre svingen på ein S til eg fekk inn meldeboka. Denne kunne nemleg lett formast til ein s for sjuk, G for gyldig fråver og u for ugyldig fråver. Den slags små tekniske finesser var raske og greie å læra seg…

Og mens eg er i sutrehjørnet. Det var ei glede å overlevere elevar på den gamle måten når ny og gammal kontaktlærar møttest, hadde blikkontakt og høyrde kvarandred stemme. Då kunne vedkomande lytta, spørja og notera ned det ho tenkte var nyttig å vita om elevane ho skulle få.

Men dette er sikkert bra på mange vis dette og. Ein får hjernetrim ved å prøva å hugsa gløymde passord og prosedyrar og ein får trent tålmodsmuskelen når ein må handtera uønska teknologiske hendingar som å kasta ut av ein plattform ein har krongla seg fram til via passord og BankID-ar.

Bare ein skuletime igjen å førebu før natta kjem sigande

Heidi