23.mai

For meg har 23.mai alltid vore litt spesiell sidan eg rett og slett er fødd på den datoen. Då eg var barn, syntest eg at det måtte vera den aller finaste dagen i den finaste månaden i året, og eg meiner å hugsa at den dagen var det alltid strålande sol, rett og slett ein dag for sommarkjolar og kvite knesokkar.

*

Så veit eg ikkje heilt kor tida er blitt av, for nå kan eg synga med i denne songen:

*

Klokka tolv i natt var eg omgitt av glade sjuandeklassingar i pyjamas som song «Hurra for deg som fyller ditt år.» Eg fekk heimelaga kort der det stod at eg var verdens beste lærar, og presang: ein godtepose det alle jentene i klassen hadde ofra litt av sitt eige tilmålte overnattingsgodteri. Slikt kan ein vera svak for…

Kvelden var veldig fin. Det er nesten litt vakkert at i ei tid fyld med fornøyelsar av alle slag er det ei stor oppleving å få overnatta på luftmadrass i klasserommet sitt. På dette viset har eg viss aldri fått så mykje merksemd for å kryssa ei datogrense.

Dagen har gått i eitt, Eg stod opp til vaiande verandaflagg, nytrekt kaffi, pakkar på bordet og helsingar frå alle dei fire jentene mine. Leif bad meg med på lunsj på kjøkkenet der me fekk flagg på bordet.

Eg har hatt fire koselege spontanbesøk, og fått fine blomar og heimebakt brød. Så er det alle helsingane på Facebook som eg må takka for her og. Eg trur ikkje eg har klart å henta opp alle, men intensjonen er å takka alle saman. Å ha bursdag på Facebook er som å oppleva at ei lang, lang rekkje menneske frå alle arenaer gjennom livet kjem for å gratulera. Eg ser for meg ein og ein person og blir takknemleg og berørt over kor utruleg mange fine folk eg kjenner og veit om: Gutar, eh …godt vaksne menn, eg gjekk på barneskulen med, folk frå vidaregåande og frå lærarskulen, folk eg har jobba med, menneske som har vore elevane mine, slike eg aldri har møtt, men kjenner via nettet, og så vidare. Slikt kan ein leva på i minst eit år. I morgon kjem det litt besøk, så då skal eg kosa meg med å baka og koka. Kanskje min heimeverande mann har lyst til å kosa seg med litt husmåking og praktisk tilrettelegging. Me satsar på hjarterommet…

Heidi