Gud breie sin fred omkring deg

Etter ein dag med mykje ver, styrtregn, torever, sterke vindkast og solgløtt vakna me i dag til det lova dommarveret med bortimot 30 varmegrader. Etter nok ei natt utan luft i luftmadrassen sånn midt på natta ei gong, var det fint å begynna dagen med keltisk morgonbøn. Biletet øverst viser eit transparent kunstverk frå teltet der dei keltiske morgonsamlingane er. Eg var litt seint ute, så i dag blei det ståplass på meg, men nydeleg oppleving likevel med fin keltisk liturgi, vakre songar frå Iona, og dyktige musikarar. Iona songane er spesielle for meg sidan eg i si tid var med og omsetja dei frå engelsk, og like etter var på besøk på Iona.

Ein annan hjartevarmande ting er alle menneske møta og gode klemmar frå Korsveifolk du har sett og blitt kjend med på tidlegare festivaler. Det er noko fascinerande med å møta ein del menneske annankvart år gjennom ein trettiårsperiode. Kvar gong eg ser dei er dei to år eldre og har teke i mot nye porsjoner liv i mellomtida. Det er vakkert og vemodig på same tida.

Barnebarnet har det fint her og imponerer så langt med stor sjølvstendigheit. Ho går inn på hendingar i teltet og set seg heilt greitt på ein heilt annan plass enn oss fordi då ser ho betre. Eg tek meg sjølv i å seia mange gonger til dagen: » Spør far», » Kanskje far har ordna det…» Då meiner eg ikkje pappa, men morfar. Ikkje alltid lett å hugsa kor i livet ein er.

Dagen går snart inn for landing. Iben er i teltet klar for å sova etter å ha teke ein kveldsdusj for tjue kroner med myntinnkast. Me har laga stor fellesmiddag i tunet og Iben har bada, vore på teaterkurs, ridd på ponny, laga keramikkfigurar og vore på oppdagingsferd med mormor i den stille hagen. Det har vore ein intens, lang, fin og varm dag.

Eg er så imponert over folka på tunet. Nokon har teke med seg pizzaovn og laga pizzadeig, sett fram ingrediensar og invitert alle til å laga sin eigen kveldspizza. Eg og Iben har laga kvar vår. Leif er på Taizébøn i teltet og gått glipp av evenementet.

Heidi