Måndag i Taizé

I dag regna det endå meir enn i går. Det var til og med flomvarsel på yr. Eg er lukkeleg over at me ikkje ligg i telt slik nokon her gjer, og veldig glad for å ha med ullgenser, strikkekofte og regntøy, i dag har eg hatt bruk for alle tre laga samtidig.

Heldigvis har me ein viss kompetanse i å forhalda oss til regn, og heldigvis er me ikkje her for å sola oss, så dagen har vore kjempefin likevel. Eg er jo ein nybegynnar i Taizé, så det er mange inntrykk og rutinar som ein skal venna seg til. Tre gonger kvar dag samlast alle i kyrkja til henholdsvis morgonbøn, middagsbøn og kveldsbøn. Dei rundt førti munkane sit i midten og me andre rundt på begge sider og bak. Det er skikkeleg flott firstemd song, og det blir lese bibeltekstar og.bøner på ulike språk. Dei som ønskjer det kan vera igjen etterpå og få ein samtale med ein av munkane. Det er og med nokre nonner frå eit kloster i nærleiken, og dei kan ein og få samtale med.

Dei tre måltida, frokost, lunsj og middag et ein ute under eit telttak. Klokka fem er det «te». Då får dei som vil ein kopp frukt- te og ein kjeks og kan setja seg på benkene ute eller i eit telt for å bli kjend med nokon.

Klokka ti er det bibeltime. Den blir halden på engelsk og tolka til tysk. Dei som gjerne vil ha det tolka til andre språk kan setja seg saman med dei som snakkar same språk og få hjelp av dei. Etter bibeltimen er.me inndelte i grupper som skal snakka om teksten og om livet og livserfaringar. Det er spennande. Folk er opne og deler med seg på ein raus måte. På vår gruppe vart gruppespråket tysk, for det var det språket alle på.gruppa kunne kommunisera på. Etter å ha fått varma opp tysken i nokre dagar går det heilt fint.

Gruppa vår skal møtast etter avtale ein eller to gonger kvar dag så lenge opphaldet varer. Det gleder eg meg til, for i ei så internasjonal gruppe er det mange ulike livserfaringar. Etter ein dag her har eg forstått at mange har ein djup kjærleik til Taizé og kjem tilbake år etter år. Nokre seier at vekene her er dei viktigste vekene i livet deira.

Kvar gruppe får og ein dugnadsoppgåve. Vår er å dela ut middag, og det er veldig overkommeleg. Som ein kan sjå skjer det ganske mykje på ein dag, og ein skal helst få med seg det meste. Det eg droppa i dag var ei messe klokka kvart over sju om morgonen og songøving med ein italiensk songlærar det ein øver inn Taizésongane firstemd.

Pausen brukte eg til å skriva. Me har og rukke å ta ein bitteliten tur ned i landsbyen Taizé, ein bitteliten gammal fransk landsby som lever side om side med klosteret. Det er veldig vakkert der. Me har planlagd å ta nokre avstikkar ut til nabolandsbyane for å få sett litt av det området me bur i akkurat nå.

Kva som har gjort størst inntrykk på meg i dag? Eg trur bestemt det må vera menneskemøta og i tillegg atmosfæren i kyrkja når hundrevis av menneske sit heilt rolege og konsentrerte i stille bøn.

Heidi