Siste dagen i Taizé

Det har vore ein fin og litt vemodig dag fordi det for denne gongen har vore siste dagen av noko veldig fint. Etter ein varm og fin gruppesamtale med gruppa vår, middagsbøn og lunsj, reiste me ein tur til Cluny der me spaserte litt i gatene, drakk kaffi på ein fortausrestaurant, besøkte den gamle kyrkja der, fotograferte litt og åt lunsj.

I føremiddag såg eg ei dame gå forbi.Eg tenkte, er det Kari Veiteberg, eller er det bare ei som liknar? Det viste seg å vera Kari. Eg kjenner henne litt frå før, og det var kjempekoseleg å møtast igjen. Ikkje minst var det veldig deilig å snakka norsk. Nå har eg konsentrert meg så mykje om å finna ord og formuleringer på andre språk at det vart som eit sosialt friminutt

Me gjekk på ei utstilling i lag som ein av brødrene hadde laga om medisinske urter med bilete og lyrikk til. Kari kjende han godt frå før, så eg fekk og litt omvisning i lag med henne. Det er så fint både å sjå og høyra om denne plassen. Kari fortalde broderen at eg skreiv salmar og han spurde smilande om eg hadde lyst til å spela piano inne i utstillingslokalet mens folk såg på utstillinga. Det er synd med alle spennande oppdrag eg av naturlege grunnar må takka høfleg nei til… Me fekk servert varm te av mynte og skal av kakaobønner. Det smakte nydeleg. Smaken minna om after eight. I klosterhagar har det frå gammalt av blitt dyrka urter til medisinsk bruk. Me kunne få smaka på ein del av desse, og lesa om korleis dei tradisjonelt var blitt brukte til å kurere små og store plager

På kveldsgudstenesta fekk alle utdelt eit tynt stearinlys. På eit gitt tidspunkt skulle lysa tennast. Dei som kjenner meg godt veit at eg er villt begeistra for levande lys og sørgjer over at dei av sikkerhetsgrunnar nesten er erstatta av dårlege etterlikningar med batteri. Det gleda mitt hjarte å høyra at kvar fredag får alle i kyrkja eit lys som skal brenna under bøna.

i kyrkja her er det ikkje stolar, folk sit på golvet, i trapper og på bønneskamlar. Ved inngangen får ein utdelt songbok og diverse lausark, så å få organisert det å setja seg ned på ein nokonlunde komfortabel måte og halda styr på eigendelar, ytterjakke, sangbok og lausark kan vera utfordrande for kaotikarar som meg. Eg prøver å få sett meg i ei trapp for å få eit minimum av ryggstøtte. Eg oppdaga at eg ikkje fann lyset mitt, og vart lettare fortvila. Heldigvis klarte eg rota det fram. Eg sat med det i handa for å vita kor det var. Uheldigvis kom det borti sidemannen og brakk då eg skulle leita fram ein song i songheftet…

På eit gitt tidspunkt fekk to barn med litt assistanse frå ein av brødrene gå fram og tenna sine lys på det store Kristuslyset. Så gjekk dei ned og delte flammane sine med.andre. Etter.at alle hadde fått og delt eld lyste hundrevis av små lys opp det store rommet. Heldigvis gjekk det an å halda det brukne lyset mitt slik at det og kunne lysa klart og lenge…

Me har pakka og gjort.det meste klart til avreise i morgon. Då skal me køyra langt og lenge. Heldigvis er me blitt fortald at på sundagar er det ikkje lov å kjøra trailarar på dei store vegane i Tyskland. Det vil gjera turen lettare.

Me har teke farvel med mange og sagt at dei er.velkomne til å besøkja oss i Norge. Fleire har sagt dei har lyst til å koma, så kven veit…

Heidi