Luke fire – Toget og sånn

Nå er eg trygt plassert på toget, som enn så lenge går og er i rute. Det er nydeleg, låg desembersol utanfor vindauget, eg har site på kne i setet og fotografert, for strekningen mellom Bryne og Egersund er det vakraste på heile togturen.

I går kom det inn fullt av meldingar frå Go-Ahead om innstilde tog og buss for tog delar av turen på andre avgangar enn denne. Det følest nesten som eit lite under at toget verkeleg går. Det er jo litt komisk at det skal vera slik, men ein bieffekt blir jo faktisk at ein kjenner seg takknemleg for noko ein fort kunne rekna for sjølvsagt… Sjølv som pasjonert togpassasjer, må eg innrømma at det å ha ein togbillett langt i frå gjer deg trygg på at toget faktisk kjem til å gå. Det positive er at dei som styrer med det nesten alltid klarer å finna ei alternativ løysing. Då er det bare å henta inn Askeladd-innstillinga til livet: «Dette var uventa, det skal bli spennande»… Eg må vel innrømma at det hender det er godt å sleppa å leika Askeladd…

Eg er godt utrusta med strikketøy, skrivesaker, lydbøker og høyre telefonar, så dette bør kunna bli ein avslappande og fin dag. Rapport om det eg endå ikkje veit får koma i neste luke…

Dette er Hella sin juleengel frå i går. Eg fekk fylgja henne på adventklubb for femåringar. Alle femåringar var inviterte i fylgje med ein forelder eller besteforelder. Det var forteljing, song, posar med kakemann og klementin, eplejus, laging av englar og gang rundt juletreet. Det var veldig fint tillaga, og stas å vera invitert til noko utan storesystrer og slikt.

Då skal eg posta dagens luke før internett forsvinn. Det er nokså ustabilt på denne togstrekninga. Kanskje ein rett og slett skulle unna seg ein kopp kaffi i kafevogna 😁

Heidi