Luke 16- Førjul

Det begynner å likna ganske mykje på jul, som dei syng det i ein julesong på engelsk. I dag kom den første julegjesten, eller som det følest frå foreldreperspektiv : I dag morges kom Halvard heim med nattoget. Han skal unna seg ein lang juleferie, det vil seia jobba ein del heimefrå. Far hans tok ansvaret for å stå tidleg opp for å henta han på toget, og hadde klar nysteikt surdeigsbrød.

Det er veldig fint å ha han her, i kveld leigde han ein fin film på nettet som han trudde opphavet kunne lika, og det gjorde me. Vaksne barn er ein veldig fin ting, sjølv om eg av og til kan lengta litt tilbake til då dei var små. Barnebarn gjer at det framleis kan forsvarast å ha leikekrok i stova med duplo, bamsar og biletbøker, og tre høge barnestolar til bruk under måltid. I tillegg kom me aldri så langt at det var naturleg å fjerna trappegrinda i stova.

Nå når eg ikkje brukar dagane i klasserom, opnar det seg nokre nye dører. I dag var eg på julelunsj saman med mange av pensjonistane frå Bryne skule. Det var fint. Me møttest på Ritz til smørbrød, kaffi og eit par timar med prat. Det er litt surrealistisk når me ler av komiske episodar i den felles hukommelsen, og finn ut at det må vera ca 30 år sidan det skjedde…

Så hadde eg eit par timar i sentrum for å ordna dei siste julegavane. Heilt i mål er eg ikkje endå, men det begynner å hjelpa. Sidan ikkje alle butikkar pakkar inn lenger er det ein liten kveldsjobb å gjera med å få pakka inn før nokon kjem inn på kontoret og avslører kva som er kjøpt inn.

Eg hadde i bakhovudet at eg kanskje kunne trenga ein ny julekjole. Dei kjolane eg har er stort sett veldig velbrukte, og nokre av dei har eg hatt i minst ti år. Eg fann eit par kjolar i ein butikk, men var framleis i tvil. Merkeleg nok nesten snubla eg over Ingrid rett etterpå. Ho var så grei at ho sende femåringen og femåringen sin pappa vidare mot målet og blei med meg tilbake. Etter visninga tilrådde ho sterkt at mor skulle kjøpa seg ny kjole, og då blei det slik

Kleshandling har aldri vore ein stor hobby for meg, og i tillegg ser eg med ei viss sorg at dei butikkane eg har likt å handla i ikkje finst lenger. Gudrun Sjödén – butikkane i Oslo er lagt ned, eg finn heller ikkje Design Forum, UNO eller Masai nokon plass. Det kan jo inspirera til eit endå meir nøkternt klesbudsjett, og bra er jo for så vidt det. Eg er stor tilhenger av å slita ut det ein har, og stort sett har ein alle meir enn nok…

Kanskje mor må skifta stil sidan det ser ut som om klesutvalet for det dei på svensk kallar «kulturtanter», og på norsk av og til blir kalla «husflidshippiar» eller «lilla kåner», ser ut til å vera under kraftig nedskalering. Eller kanskje mor ein gong for alle kan klara å manipulere ein ikkje heilt A4 kroppstype til å bli slik at han blir elegant i det meste? Eg trøyster meg med at gode venninner av alle fasongar og må leita for å finna noko dei synest passar…

Klokka blei for mykje, eventuelt litt for lite i kveld og, for nå er me godt inne i det ein på fint kallar «Dei små timar». Hjernen min fabrikkerer moglege nyttårsløfte, på denne sida av jul er det lett å lova… Leggja seg tidlegare, starta dagane tidlegare, alltid vera minst fem minutt for tidleg til avtalar og møte… Det er mykje fint ein kan toppa tilveret med å lova seg sjølv…

Heidi