Driva rundt og gjera ingenting.

Eg sette i gang eit skikkeleg rydderace i går. Me fekk faktisk bukt med ein del støv og spindelvev. Det beste av alt, var at eg fann att perla til Kristuskransen mi. Det er ei bønnelenke av ulike perler etter oppskrift av den svenske biskopen Martin Lønnebo. Strikken i kransen gjekk i fjor på flyplassen på Heathrow under mellomlanding på veg til Dar Es Salam. Eg som hadde tenkt at kransen skulle vera min tryggleik på flyturen… Men flyturen gjekk godt likevel.

Då eg skulle reparera han i stova heime tre veker seinare spratt den eine perlemorsperla ned på golvet, og eg fann ho aldri att. – Ikkje før i går då eg skulle bera ut ein forsterkar som er blitt heilt ubrukeleg. Fantastisk. Eg kjende meg mest som ho i bibelen som mista ein mynt på golvet og fann han att. Då gjestene kom var stova rydda og kransen lukkeleg på plass kring handleddet mitt.

I dag har me hatt ein herleg dag i Stavanger i lag med Frode og Ingjerd. Sola har skine så vårleg og vakkert, og dei modigste hadde skifta ut vintersko med nakne tær i sandalar. Eg kjøpte meg litt nye klær og ein rød vase med prikkar til å ha på kjøkkenbordet på det ryddige kjøkkenet mitt. Nå har eg fylt han med mørkerøde tulipanar frå hagen. Ein liten gut stod på gata og samla pengar i fiolinkassen sin, medan han spelte “Milde Jesus” på fiolinen sin.

Etterpå sat me i trappene på torget og åt Foccacia brød, med cherrytomatar og Chili- syltetøy. Spurvane var så tamme at dei åt smular av hendene til folk.

Så herleg det var å rett og slett ha tid til å driva rundt og gjera ingenting. Det har ikkje vore for mykje av det det siste halve året. Så tok eg og kjærasten min toget heim nedlessa av bereposar, for nå er butikkane stengde til 18. mai og me har huset fullt av gjester. Dagen gav meg ein smak av sommarferiekjensle. Ikkje så dumt å vera turist i eigen by av og til. Nå melder dei kaldare ver, men ein smak av sommar har det vore. Det smakte godt.

Heidi