What confidence is all about…

Dette sitatet rulla ut i romet frå TV-apparatet akkurat då eg begynte å skriva. Det er ikkje det eg hadde tenkt å skriva om i det heile tatt, eg måtte bare fanga opp setningen og skriva han ned, for på ein eller annan måte seier han meg ein heil del om Amerika, eller i alle fall ein del om amerikanske TV-program… Jentene kikkar på eit av uendeleg mange TV-program av typen “Bli rik og berømt.”

Me føler oss forresten som rikingar akkurat nå, for i dag tok me inn på eit hotell og bur på eit stort rom med ei lita stove med øyrelappstolar og fotskamlar og to soverom. Me har stort sett sove på det same motellromet alle fem, så i dag slo me til med luksusvarianten sidan det er siste natta vår.

I går kveld var eigentleg planen ein padletur på innsjøen like ved der Joffe og Elisabeth bur, men då Joffe ville bestilla kanoar leigde dei ikkje ut på grunn av vinden. I staden vart det ein spasertur langs innsjøen for oss vaksne. Det var så nydeleg der, og veldig frodig vegetasjon med planter som ikkje veks fritt heime i Norge. Me fant til og med ein busk med bittesmå ville stikkelsbær.

I dag var me tidleg i gang fordi me skulle kjøra langt. Eg og Ingrid gjekk i går for å kjøpa ein ny koffert til meg. Då fann ho og ut at ho trong ein koffert. Me fann to trillekoffertar på halv pris og var kjempeforøgde då me gjekk for å betala. Dama i kassen sa “We have a special offer today, when you buy two special-price-suitcases, you can get a third one for a looney.” Me såg på ein annan. Kva var ein looney, mon tru. Me tok sjansen på at det var ein kanadisk dollar. Dette viste seg å halda stikk då me kom med den tredje kofferten for å betala, for slike tilbod kan ein jo ikkje stå i mot. Me kjøpte og to par sko på sal, og fekk eit tredje par, kjempefine finsko til Sunniva for a looney.

Sko på sal er utruleg billige her, så me har ikkje klart å stå imot kjøpeinstinkta angåande ting me treng likevel…
Så nå kjem me heim med atten par sko… Bare eit av dei er mine, og eg vurderer å kasta dei grøne joggeskorne eg hadde med fordi dei ber preg av å ha gjort si nytte…

Som de kanskje skjønar. Alle kofferter er stappfulle inkluderte “loonien”, og det førte til at eg i dag har site i baksetet med to små ryggsekker under beina og ein stor reisebag i fanget… Sånn går det når materialismen tek overhand…

Me har kjørt over Rocky Mountains i dag og sett både små isbrear og mange område der det skal vera masse ville dyr. Ingrid er heilt sikker på at ho såg ein ulv bare få meter frå bilen. Ho var heilt skråsikker på at det var det ho såg, men når ein kjører i 100 km/t var me kome langt forbi før me andre rakk å kikka ut.

Nå skal me ut og få oss litt mat. Eg skriv litt meir seinare trur eg. Dagens sitat frå Martin Lönnebo:

Rop ikkje så høgt at du ikkje høyrer hjartet ditt.

Heidi