Endå meir tidleg sommar.

Sola skin like fint. Eg har drukke kaffi og ete ei stor knalloransje appelsin ute på verandaen. Nå har eg ein viktig jobb å gjera, så eg sit her på arbeidsromet med ope vindu og undulatane kvitrande ved sida av meg.

Nå skal eg nyta fridagen og prøva å få tid til litt fornuftig rydding og hagearbeid og slikt. Det kan jo handa at eg rekk det. I kveld skal eg i stort selskap. Eg har glade forventningar og trur det skal bli fint. Eit sitat frå avisa i dag sviv i hovudet mitt. “Å passa betre saman enn me passar kvar for oss.” Eg veit ikkje eingong om setningen var slik, men eit eller anna med desse orda ligg og duppar kreativt i tankebanane mine.

Carpe diem, godtfolk.

Heidi