Ære vera all god vilje.

For med god vilje kjem ein langt. Gong på gong har eg sett at folk som bare ikkje vil gje opp, kjem lenger enn kreftene i første omgang skulle tilseia.

Nå sit eg på arbeidsromet på jobb og ventar på Stig som har lova Jan Ivar og meg å hjelpa oss med å laga ei dodør til scenebruk. Både han og me veit at han er frykteleg mykje flinkare enn oss til å laga dodører til scenebruk. På veg hit var eg vitne til eit arbeidslag som var midt i ein ryddedugnad etter ein barnedåp. Dei fortalde meg ei historie om sterk og god vilje som eg ikkje kan referera her, men som gjorde inntrykk på meg.

Juni har kome med det flottaste sommarveret som tenkjast kan. Liknande forsommar som dette kan eg knapt nok hugsa at me har hatt. Akkurat nå ser eg ei dame passera på fortauet utanfor vinduet mitt. Ho går med lukte augo, og nyt heilt tydeleg at den varme ettermiddagssola kjærteiknar andletet hennar.

Eg abonnerer på eit fantastisk tidsskrift som heiter Strek. Eit tema denne gongen var bøn. Det å be vart i ein artikkel samanlikna med å leggja seg flatt i sola og bare ta i mot lyset. Bøn var å opna seg, ikkje å prestera noko, det var ein god tanke å bera med seg. Nå kjem arbeidsfolka mine, så nå må eg smila fint og smøra dei med honning og godord i tillegg til at eg har kjøpt inn CokaCola og Pepsi Max.

I dag har eg planta ut masse små planter i potter på verandaen. Med mitt nivå på hagearbeid, så er eg ganske stolt av meg sjølv.

Heidi