Revemor sa til revefar:

Det er en modig mann jeg har, og fordi du er så snill og rar skal du få den største biten!

Denne barnesongen dukka opp i hovudet mitt då eg stod og varma noko så prosaisk som ein boks lapskaus som kjærasten min skulle få til middag. Eg skulle laga litt mat til oss siden han var så trøytt at han hadde sovna på sofaen, og sidan eg skal ut og eta gourmetmat med tre venninner i dag var det ingen grunn til å overdriva…

Det slo meg at eigentleg hadde fortent betre. I dag har han nemleg overgått seg sjølv fullstendig reint hagemessig. I dag då eg sat med morgonkaffien kunne eg nyta lyden av arbeidsfolk i hagen. I lag med Oddvar og Odd Christian har gatnaren min gravd og tromla og spadd på sand før dei rulla ut ferdig grasmatte. Så nå ser det veldig vakkert ut, grøn plen og greier…

Nå har eg tatt ferie. Det kjennest uvirkeleg ut endå. Akkurat nå er eg mest trøytt, og veit av erfaring at det kjem til å gå opp for meg litt etter litt at eg har fri.

Eg har ete avslutningslunsj i lag med kolleger i kulturskulen ute i hagen til ein kollega som har drive korps i snart femti år, og skal gå av med pensjon. Plutseleg kom korpset hans marsjerande opp bakken. Dei spelte for han medan me andre stod på trappa og småsnufsa, for på denne tida av året er me ekstremt lettrørte…

Hagen hans var som eit parkanlegg, heilt utruleg vakkert.
Sidan det regna og bles haldt me oss innomhus. Han og kona hadde svingd opp med nydeleg mat. Mellom anna fekk me mørkt rugbrød og ein eksotisk salat med honning og masse sjalottløk i dressingen.

Nå skal eg sjå om det er fleire reine klede i skapet slik at eg kan bli litt fin til i kveld…

Heidi