Luke 15

Eg har ikkje fått i veg min del av juleposten i dag heller, men det kjem nok… Dagane flyt i veg.

I dag var eg på julekonsert med ein gjeng frå jobben. kyrkja me var i er ny og vakker. Gospelkoret hadde laga nye og annleis lydkulisser omkring kjende og mindre kjende julesongar. Etterkvart swingde det skikkeleg av musikken. Eg har skrive eit par songar for lenge sidan som dirigenten har laga musikk til. Dei brukte begge to i kveld, og til den eine hadde dei ein dansesolist, barbeint i kvit kjole. Det var skikkeleg som å opna ei luke i livets adventkalenderen. Solisten deira Anh Vuh song så nydeleg at det gjekk ilingar langs ryggen min, og då ho mista teksten på “Mitt hjerte alltid vanker,” hadde eg lyst til å springa fram og suflera. Ho hadde mellom anna ein sjarmerande versjon av Åge Samuelsen sin “Å Jesus du som fyller alt i alle,” på tilnærma Stavangerdialekt.

Eg blir litt forelegen når folk kjem og tek meg i handa for å takka for den fine teksten på dei to songane. Det kjennest som så veldig lite frå mi side.. Bare nokre songar eg skreiv i lag med Bjarte for tolv år sidan, liksom… Men eg prøver å smila veloppdragent og seia tusen takk, så hyggeleg at du likte teksten.

Eg har kanskje litt problem med å sjå på ting eg har laga kunst, eg blir litt sånn fnisete tenåring når nokon rosar tekstane mine. Det kjennest litt sånn keisarens nye for store klær, men sjølvsagt blir eg glad og. Litt av magien er å la ting fly med vinden og så blir det til noko heilt av seg sjølv.

På veg heim bestemte me oss for å avlegga ein førjulsvisitt hos Jan Ivar. Han serverte pepsi max og potetgull og mora sine heimebakte sirupssnippar. Så krølla me oss saman i sofaane og såg på “Sommer”, det einaste TV-programmet eg bare må sjå kvar veke.

Og kveldane kjem så alt for fort.

Heidi