Å stava eit sommaralfabet.

Eg vakna til ein sein morgon som smakte godt. Etterpå laga eg eplekake i den nye hjarteforma, for å ta med til onkel som fyller år i dag. Eg brukte omtrent dobbel så mange epler som vanleg. Dei låg tett i tett i heile hjartet med sukker og masse kanel på toppen.

Eg fekk lasta kake, hagebok og gammeldagse stripete drops i bilen til Oddvar. Sjølv ville eg helst gå. Heime hos foreldra mine regna og hagla det i føremiddag. Her hos oss, femten kilometer sørvest for dei, har det ikkje regna ein drope. Me dekka med blå duk på rundt hagebord i hagen til onkel. Så grilla me pølser og karbonadar. Nitten menneske var me til saman, og sola skein. Ungdomane spelte volley-ball og peonane stod frodige i bedet.

Så var det kaffi og bløtkake pynta med dei første norske jordbæra for i år, som var så gode at det mest vart gledeseksplosjonar inne i munnen. Men dei hadde vore frykteleg dyre og vart strengt rasjonerte. Syster kom med kanelkake og eg med eplekake, og så vart det sommarfest på oss i dag og.

I morgon skal eg prøva å fortelja heile historia om Haugtussa for alle elevane i 6. klasse. Eg kjem til å få hard konkurranse, for helsesyster kjem for å gje elevane vaksine. Truleg kjem ho til å henta dei ut i små grupper, og då vil det nok krevja det eg har av pedagogisk kløkt, og truleg endå meir, for å få dei til å halda fokus.

Eg måtte inn på nettet for å leita etter endå meir bakgrunnsstoff om Haugtussa. Av alle ting kom eg over ei oppgåve skriven av ein svensk songstudent, som hadde øvd inn songar frå Haugtussa til Grieg sin musikk. Til mi store overrasking fann eg ut at Veslemøy, eller Gislaug som ho eigentleg heiter, heiter Ingrid på svensk. – Ingrid, sannsigerskan…

Rart var set og å lesa hennar historie om Ingrid. Slik ho såg det for seg vaks Ingrid opp i den norske fjellheimen i lag med mor si og ein flokk geiter. Mi Veslemøy går og gjeter sauer på dei runde små haugane med utsikt over havet og det flataste landskapet i heile Norge.

Men oppgåva hennar var veldig mogen og interessant. Eg skulle svært gjerne høyrt denne jenta synga frå Haugtussa om Ingrid som forelskar seg i Jon.

Og nå skal eg leggja meg og meditera over dei same tekstane. Begeistringa mi for Haugtussa veks kvar gong eg les denne diktsyklusen, og det har eg i allefall gjort ein 6-7 gonger nå. I morgon skal eg prøva å sjarmera meg fram hos kultursjefen, slik at eg kan få låna nøkkel og ta med meg elevane mine inn i barndomsheimen til Arne Garborg… Me får sjå koss det går.

Heidi