Lena seg mot ein tanke ro…

Så er det sommarferie. Eg pustar ut og pustar inn. Eg lar tankane lena seg mot ein tanke ro og ansvarsløyse. Samtidig strammar eg livet mitt mot alt som gjerast skal.

Nå må eg ordna pengar til turen, finna ut kor mykje eg skal bera med meg i magebeltet mitt, og bestilla amerikanske dollar. Eg må få resepten på malariamedesinen, og eg må få henta han. Eg må finna ut kva klede eg skal ta med, og kanskje lappa og sy litt på sommarplagg som er behageleg å ha på, men som er så velbrukte at dei treng nål og tråd. Eg må kjøpa tropisk myggolje og koltablettar, allergimedisin og tranebærkapslar. Så burde eg gå til eit par nye sandalar, slik at dei ikkje er vonde når eg reiser.

Syster mi studerer homeopati, og påstår ho kan gje meg ein mikstur som i ein og same omgangen kurerer
flyskrekk for alltid. Eg sa at det høyrdest meir enn usannsynleg ut i mine øyrer, men sjølv trur ho på det. Det skadar vel ikkje å prøva, med skeptikarens sjølvironiske glimt i høgre augnekroken.

Nå regnar det ute. Juniregnet plaskar mot takvinduet mitt. Halvard sit her hos meg i shorts og sommarskjorte med dyna godt rundt seg og ser TV.
Nå må eg leita etter dei to bøkene eg har fått purringpå frå biblioteket, og som eg ikkje veit kor er… Det er alltid pinleg å innrømma at ei bok er borte vekk. Den siste har eg fornya lånet på gjennom eit heilt år fordi eg trudde ho ville dukka opp før eller seinare…

Så har eg viss, når eg tenkjer meg om, lova nokon å prøva å få tid til å skriva ein poetisk tekst om ein helgen. Eg trur det var om den heilage Therese, men sant å seia er eg viss ikkje heilt sikker…

I går åt eg blomkålsuppe med gode venninner, og me snakka oss gjennom sore deler av den lyse, blonde juninatta. Eg elskar norske sommarnetter, og nå skal eg nyta dei heilt til eg reiser inn i tropenettene, sjølv om det å sova litt i og for seg ikkje hadde vore dumt det heller.

Heidi