Gå til innhald

Hypokondar…

september 1, 2004

Det å vera hypokondar må vel vera eit utslag av å ha ein godt fungerande fantasi? Det å med jamne mellomrom tru seg alvorleg sjuk klarer ein vel ikkje om ein er fødd heilt utan innlevingsevne?

HC Andersen hadde alltid med eit tau når han var ute og reiste i tilfelle han skulle bli nøydt til å fira seg ut gjennom vinduet frå eit brennande rom. Steget meir sært er det vel likevel at han i følge biografien eg fordjupar meg i nå, alltid hadde ein lapp på nattbordet der det stod: “Eg er bare skinndød…” Dette i tilfelle dei skulle finna han livlaus i senga og ikkje prøva seg på gjenoppliving…

På ein måte har eg forståing for gamle Hans Christian. Sjølv fekk eg eit relativt uskuldig kink i ryggen på måndag morgon. Det bekymrar meg litt at det framleis gjer vondt. I jobben min som spesialpedagog må eg bøya meg og vri meg, strekkja meg, løfta og handleia. Ein del av desse tinga gjer faktisk veldig vondt når ryggen gjer vondt. For å gjera jobben min skikkeleg, treng eg å kunna halda fast, krypa på golvet, springa veldig fort når det trengst, og å kunna bera tungt om uhellet eller epilepsien er ute…

Og eg har lett for å tenkja: “Det er nok mi skuld det…” når noko står på. Eg bøyer hovudet i skam og veit at eg trener rygg- og magemusklar for dårleg, trimmar for lite og er for tung. Kanskje er det rullestolen neste,
som ei straff for å ha levd bekymringslaust og skippa joggeturane, for at eg i sommar i fleire høve har ete nysteikte vaflar og til og med ein og annan iskrem?
Kanskje vil eg i all framtid seia: “Eg hadde ingen helseproblem før eg var 43, men då takka ryggen for seg”… Eller kanskje det eg trur eg ein forstrekt muskel er første teikn på nyresvikt, bechterev, tidlig overgangsalder eller MS? Burde eg gå til lege, fysioterapeut eller kiropraktor? Burde eg sjukemelda meg?

Sanninga er at eg kvir meg for alt dette, og innerst inne reknar med at det snart vil ordna seg. Sit eg ikkje her og skriv? Og så lovar eg meg sjølv at om eg bare blir heilt god att om ein dag eller tre så skal eg skli inn som Fedon Lindberg, Grethe Rodhe og Vektvakterne sin fremste apostel. Eg skal sykla og gå og bøya og tøya…

Bare minn meg på det. Kanskje står helsa framleis til å redda… Og som eg skreiv i innleiinga: Sanninga er at eg aldri har hatt helseproblem fram til nå…

Men eg skal snart leggja meg med HC Andersen. Han er helten min…

Heidi

From → Uncategorized

4 kommentarar
  1. Hjärterdam permalink

    Grattis på namnsdagen!

  2. Aurora permalink

    Grattis på namnsdagen, hoppas att du får en bra dag!Kram!

  3. Kesia permalink

    Ja, du kan som alltid få sagt kva som gøymer seg under bringa di. Du har til denne dag vore uforskamma heldig, med helsa di! Takk og ver lukkeleg, kva er ryggvondt mot… ingen samanlikning her! Fatt mot, ting kunne ha vore verre, som dei seier på jærsk!

  4. Heidi permalink

    Og nå er ryggen god som ny…

Legg att svar til Heidi Avbryt svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: