Gå til innhald

Uvæææh!

august 3, 2005

“Mamma, Halvard har noko i håret, eg lurar på om det kan vera lus!” Ingrid ropar frå stova, og eg ilar til åstaden medan eg lurer på om det er ein ny form for spøk.

Bilen er ferdigpakka, og alle er klare. Kjærasten min og eg skal på fotballturnering i Lyngdal der Halvard skal delta. Me skal dela ei hytte med Gunnar og Hanne Lise, medan Halvard skal sova på ein skule. Ingrid skal få vera att heime, men Sunniva skal bu i lag med oss. Det same skal Vilde, niesa mi på tolv år, og bestevenninne med Sunniva. Dei to skal få sova på hemsen, og dei gler seg til å dra på ferie i lag. Eigentleg skulle me ha reist for ti minutt sidan, men Hanne Lise og Gunnar vert litt forsinka, og nå sit me og ventar på dei.

Det kryp verkeleg små insektliknande vesen i hovudbotnen til Halvard. I det nyklipte håret hans er dei til og med ganske synlege… – Så merkeleg at me ikkje har oppdaga dei før.

Leif blir send på apoteket i ekspressfart, og når han kjem heim med brosjyre og eit parafinliknande preperat er det dessverre ingen tvil. Det som kryp i håret på Halvard liknar til forveksling på det forstørra monsteret i brosjyren. Halvard blir straks gnidd inn med dei parafinliknande greiene. Så les me at det må sitja fast i håret i minst tolv timar. Det blir nok ingen turnering i dag, nei.

Så må heile familien under lusekammen. Kjærasten min kan etterkvart friskmeldast, og det same kan Ingrid. I Sunniva sitt hår er det derimot små ubudne gjester. Med hjartet i halsen går kjærasten min laus på det store, lange håret mitt. -Eit usikkert funn, noko som liknar på ei lus, elles ingenting. Masse parafin inn i håret mitt og. Me fekk rett nok klar beskjed om at bare dei med lus skal behandlast, men dette er eit klart nødstilfelle…

Og så er det ei litt audmjukande telefon og sms- etappe der alle som med den aller minste sansynlegdom kan vera smitta. Heldigvis tek folk det fint…

Nå sit eg her og bokstaveleg talt somnar over tastaturet.
Eg duppa av eit sekund eller to midt i denne teksten, og eg måtte sjekka om eg hadde skrive noko nonsens i søvne…

Eg kjem til å sitja oppe til klokka eitt i natt for då er dei tolv timane gått og eg kan dusja ut parafinlukta før eg legg meg i heilt reine sengklede.

– Så er det då godt for noko… Og i morgon tidleg dreg me. Me har lova Halvard at han skal nå den første kampen klokka tolv.

Heidi

From → Uncategorized

2 kommentarar
  1. Tintomara permalink

    Oj, oj, så det kan bli! Vi hade löss i skolan i höstas, bland annat en av mina elever. Och vi som kramas så mycket! 😉
    Jag undgick dock de små djuren. men min elev fick hålla på i flea månader med behandlingar innan de försvann. Hoppas det räcker med en behandling för er!Kram! (Det börjar klia i hårbotten direkt bara jag skriver eller läser om löss…)

  2. Heidi: permalink

    Eg håpar inderleg me har fått bukt med dei små krypa. I fylgje brosjyren skulle middelet drepa både lus og egg. Giss om det klør i min hårbotn når eg skriv dette 🙂

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: