Seint i september

Eg har akkurat kome heim frå venninneforening. Dette har vore ei hypersosial veke med besøk og hendelsar i eitt. Nå landar eg litt ved datamaskinen fordi eg har eit par dikt til å dela frå Hans Børli si samling. Halvard steiker seg pizza til kvelds og det luktar godt i huset. Katten ligg her oppå musematta og vaskar seg. I morgon må eg tidleg opp sjølv om det er fredag, så dei store orda og lange setningane får venta til i morgon. Mine eigne altså, her er Hans sine:

Seint i september

Himmelen er alt for vid og stor,
seint i september, lyset gjennomtrengende
som sjøfuglskrik. Du minker bort
du klamrer deg til ditt lille liv
lik den skibbrudne til flåten
hvor surringene allerede er i ferd med
å gnures istykker av bølgene.
Men frykt ikke! Du skal
ingenlunde gå under.Den store havstrømmen
fører deg vestover, mot stillhetens
grenseløse kontinent. Der skal du
til slutt gå kroppsløs i land
på kyster bortenfor
stormer og døden.

Hans Børli

Høst

Et gult lønneblad
skarpt tegnet mot nysnøen.
Sprikende
som ei avhogd hand.

Stål i vest; natta
tørker blod av himmelrendene
med sitt fykende vindmørke.

Hans Børli

Hold sinnet ditt mjukt

-Hold sinnet ditt mjukt,
sier en stemme i vinden.
–La det ikke stivne av år og alder. Smør set
med dagenes gule soltalg,
med dogg fra en blomsterkalk,
garv det i motvinds bitre saltlake.
hold sinnet ditt vart og villig
som greina i brisen,
en hvileplass for fugler
med vingen blå av himmelduft.

Hans Børli

God natt til eventuelle seine lesarar 🙂

Heidi