Først i februar

sit eg her med lånt pc og stort strikkesjal over den nye grøne kjolen min. Me høyrer gudsteneste frå Eivindvik kyrkje og har starta dagen med suppeskålstore koppar med glovarm kaffi med smak av sjokolade og vanilje med masse mjølkeskum og kanel på.

Snart skal eg og Eva Mari pakka oss inn i vinterkåper og vintersko og spasera bort til dei felles svigerforeldra våre i lag med hunden for å eta lunsj i lag med dei.

I går var me og innom der og drakk te i lag med Ingrid før me kjørte henne tilbake til skulen. På vegen var på på eit stort stoffutsal der eg kjøpte meg supperosa voksduk med store kvite bomber i skikkeleg sekstitalsdessign til femti kroner som eg skal ha på kjøkkenet vårt. Der har me eit gammalt furubord, kjøpt på loppemarknad som ikkje er så veldig fint lenger. Døtrene mine er litt oppgitte over dessignet på kjøkkenet vårt med lyseblå skapdører og veldig låg faktor av moderne glas og stål og findessign. Sjølv nyt eg for så vidt å ikkje vera spesielt trendy. Min einaste ambisjon er å halda det nokonlunde reint der. Men rosa voksduk med kvite bomber, det skal nok gjera susen.

I Drammen plukka me opp Oddvar som kom for å vera hos Ingrid resten av helga. På folkehøgskulen var dei ferd med å rigga til til ein stor revy dei skal ha. Ein del elevar låg langflate på golvet og malte kulisser. Elles så låg dei som seg hør og bør på lørdag ettermiddag lettere henslengte i sofaar og lenestolar og prata og strøyk einannan over ryggen og håret. I beste folkehøgskulestil fekk eg spontane klemmar frå fleire av dei nye vennene hennar då ho presenterte meg for dei. Det er synd Ingrid er så langt vekke , for eg skulle gjerne ha sett ho både som Nille i Jeppe på Bjerget rett før jul og som Mia Gundersen i revyen. Kanskje eg kan klara å få med meg “Den spanske flue ein gong i mars.” Det spørs nok, men det hadde vore kjekt.

Elles så broderer eg englar, strikkar stripete raggsokkar og les Lønnebo og Tor Bomann Larsen om kongHaakon og dronning Maud. I går kveld var Eva Mari og eg på kino og såg “Jernanger” før me avrunda med strikketøy, vaniljekaffi og Skavlan på svensk. Dette er det gode livet.
Eg gler meg til å sitja seks timar på toget og lesa gode bøker. Viss eg er ekstra heldig får eg lokka kjærasten min til å henta meg på stasjonen ti på eitt i natt. Det er seint på ein sundagskveld, eg veit det…

Heidi