Gå til innhald

Ettermiddagslyset

september 28, 2015

image

Og visst har det vore ein fin seinsommar og ein fin start på hausten så langt. Eg har hatt skrivedag og blitt litt dregen mellom å vera flink jente og bruka dagen til å skriva og å vera flink jente og koma meg ut og nyta det fine veret. Flinke jenter må gjerne stå i krysspress fordi dei ikkje klarer å vera flinke meir enn ein plass på ein gong… Eg har i grunnen slett ikkje rukke å gjera alt det eg hadde tenkt i dag, for eg vart sitjande og strikka ferdig ein genser som eg nå klør i fingrane etter å montera. Det vart litt diktskriving. Eg har heile tida nye ting eg har lyst til å skriva ned. Tida strekk ikkje til, og det er vel eit luksusproblem. Sjølv ikkje etter meir enn femti år hr eg lært meg kor mykje det er realistisk å rekka på ein dag. Til slutt vart det ein sykkeltur langs Frøylandsvatnet. Det gjorde godt. Det er så fint der på denne årstida, og ettermiddagslyset er så fint.

image

Eg såg heile tida ting eg hadde lyst til å fotografera. Av og til hadde det vore fint med eit litt meir avansert kamera enn det eg har på mobilen, men det er nå utruleg praktisk å ikkje trenga å bera på ekstra fotoutstyr. Reinfannen står med kvit ull nå, raunbæra lyser raude, vannliljene ligg der framleis og dei siste markblomane står og blømer. På markene langs vatnet beitar det kyr og ute på vatnet er det ein flokk med svaner. Det var mykje folk ute og jogga, sykla og gjekk tur, eg møtte og to store hestar med ryttarar. På vatnet låg det av alle ting ein ganske stor båt. Eg lurer på om det er ein slags arbeidsbåt som ligg der i samband med gangbrua som skal byggjast over vatnet. Lufta hadde dette skarpe kjølege draget som fortel at det ikkje er sommar lenger sjølv om sola skin. Eg trur eg avsluttar med å by på ein liten smak av det eg har skrive i dag. Det er litt galskap å presentera ting som ikkje har fått liggja til ettertanke ei stund, men det får vel våga seg…

Kva steinar kan brukast til?
Til meir enn steinkasting
det vil eg helst tru.
Det hender me må bera dei med oss
til me treng dei
sjølv om dei tyngjer i hendene
eller i ryggsekken,
men til slutt kan me byggja bruer,
eller kanskje små brygger av håp,
slik at små skip
og overfylde båtar
kan leggja til ein kveld i september
lasta med alt og alle
som kunne trengja ei bryggje i livet sitt.

Heidi

image

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: