Gå til innhald

Å avslutta ein sommarferie.

august 14, 2005

Eit nytt år og ei ny tid står for porten, kjennest det som. Frå i morgon av er det jobb att, men framleis skal seinsommaren vara lenge, det vil eg tru i alle fall.

Den siste veka har eg fått unna ein del arbeid, og det kjennest godt. Eg har skifta ut innmaten i lærarkalendaren, funne fram det eg treng i morgon, og forsona meg med tanken at ferien er slutt.

Sidan det er lærar- nytt- år, vil eg koma med nokre forsiktige tankar om året som koma skal. Dette året har eg tenkt…

-Å eiga meir av tida mi sjølv. I fjor hadde eg veke etter veke der eg måtte stå på kvar einaste ettermiddag og kveld for å nå det eg skulle. I fjor rakk eg alt eg hadde sett meg føre å rekka, alt gjekk bra, og eg er glad, stolt og takknemleg for at det gjorde det. Som eksperiment å rekna fann eg ut at eg klarer eit utruleg høgt tempo og store arbeidsmengder når eg må.

-Å prioritera meg sjølv høgare. Gå lange turar, laga sunn mat og bruka tid på å gjera ingenting.

-Å oppdra familien til å ta kvar sin del av husrydding og ansvar.

Å invitera fleire gjester! Me hadde alt for få besøk i fjor. Fylla huset med menneske, det likar eg. Det stranda ikkje eigentleg på at eg var for trøytt til å ha besøk, for det er eg mest aldri for trøytt til. Eg var for travel og sliten til å organisera og til å rydda det så pass ryddig at det var koseleg invitera nokon

-Å ha meir tid til å gjera ting i lag med kjærasten min…

Fromme ynskjer, ikkje sant? Kanskje eg ender opp som ufordrageleg vellukka og besteborgarleg? Kven veit…

Soveromet hadde eg tenkt å rydda før solnedgang. Ingen grunn til å brusa med fjørene i hovmod ennå med andre ord…

Og i morgon etter jobb har eg lova eldsteguten min å dra ut for å handla nye bukser til han. Om ei veke flyttar han ut, i alle fall for eit år. Han skal gå på folkehøgskule på backpackerlinje og skal reisa med ryggsekk i Europa og Australia. Det blir rart og tomt med bare tre heimebuande ungar går eg ut i frå. I sist veke fekk han brev om at det var ein del av opplegget å ta dykkar-sertifikat, og natta etterpå drøymde eg at nokon skulle trilla babyen min rundt i ei barnevogn fulla av vatn…

Nei då, eg er klar for å senda han i veg. Cheerio, cheerio, goodbye, spelar det inne på Ingrid sitt rom. Ho sit og chattar med ei handfull gutar og ler høgt med jamne mellomrom.

Sunniva er på blåbærtur med ein litt meir sporty familie enn sin eigen, og eg kryssar fingrane for blåbær til kvelds. I sist veke var ho og Halvard ute med morfar og fiska nam-nam- makrell, som me steikte med mjøl og salt og pepar og åt med agurk-salat. Det er godt at nokon tek hand om den naturlege matauken.

I går kom ei av mine beste venninner gjennom tjueåtte- år på besøk med dei to yngste gutane. Først hadde me ein kose-seg- i byen- promenade utan barn, og så tur til sjøen i solskin med bilen full av glade gutar i Halvard- alder. Då me sat rundt eit felles middagsbord med lys og blomar kom Anne Mette til å søla på den grøne linduken. Eg skunda meg å seia at det ikkje gjorde noko.

Halvard kjende for å forsterka den forsikringa og sa med venleg stemme: “Nei det gjer ingen ting hos oss. Dokke må ikkje tru det er slik som dette her til vanleg.” “Å”, svara to mødrer i kor. “Korleis er det her til vanleg då?” “Til vanleg er det fullt kaos her,” svara gullungen og togg roleg vidare på tacoen sin.

Då han hadde lagt seg i lag med overnattingsvennen Vebjørn betrudde han meg at han hadde fått så dårleg samvit. Torje og Vetle hadde høyrt at viss dei drukna fluer i ei bøtte vatn kunne dei gjenopplivast viss dei la dei i salt etterpå. Dette eksperimentet hadde dei utført med vekslande hell, og han lurde på om det var dyremishandling å drukna fluer. Det er det, spør du meg.
Alt liv skal stort sett vernast om med eit betinga unntak av vengelause kryp som legg egg på hårstrå og syg blod av hovudbotnen…

Ingrid minner meg om at eg har lova henne ein havtur i kveld. Det har eg viss. Og dette er blitt meir enn langt nok, men det er ikkje så lett å avslutta ein sommarferie…

Heidi

From → Uncategorized

5 kommentarar
  1. Tintomara permalink

    Det första föesatsen var allra bäst. I fjol var jag ju nästan ängslig att du skulle dra på dig en hjärtattack eller något annat elände som du höll på!
    Även roliga saker kan nämligen påverka hälsan negativt. (För nog lät det himla kul allt det där du gjorde, teater och sångtexter och allt.)
    jag sitte rockws

  2. Tintomara permalink

    Jag sitter också och filurar på att jobbet börjar i morgon. Mjukstart visserligen, men ändå…

  3. Heidi: permalink

    Mjuk start her og. To dagar utan elevar 🙂

  4. TirNaNoir permalink

    så du har også en fugl som skal fly… Jeg sitter her og har mest lyst til å grine. Har levert D1 70 mil unna i en by der hun kjenner kun to personer, og akkurat nå takler jeg det ikke i det hele tatt selv om jeg vet at det går bra …

  5. Heidi: permalink

    Eg veit…
    Me får satsa på at dei er flygedyktige…

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: