Sundag 3.mai

I dag starta sundagen med at eg blei med Leif til Stavanger på katolsk messe. Han blei oppteken i den katolske kyrkja i februar i fjor, så nå er me ein økumenisk familie. Til å begynna med syntest eg at det var ein skikkeleg dårleg idé at me skulle tilhøyra kvar vår kyrkje, men etter at eg fann ut at eg måtte respektera og velsigna hans vegar og val, så har det blitt noko eg lever godt med. Det betyr jo at me til saman får ganske mange impulser inn i livet vårt. Ofte går me i kvar vår kyrkje på sundag at, og nokre gonger går han i lag med meg. Eg har som oftast med meg mormorjentene og deltek på sundagsskule i lag med dei, men i dag var dei velkreiste, så då kunne det vera min tur til å flytta litt på meg.

Eg har framleis litt ei kjensle av å vera kyrkjeframand når eg er i st. Svithun, og det trur eg er ei ganske sunn erfaring. Liturgien er ikkje automatisert, i tillegg brukar dei andre melodiar, og nokre gonger ledd på latin det er litt vanskeleg å finna ut av. Det som er fint er at det er ein veldig samansett kyrkjelyd med menneske frå mange ulike nasjonaliteter. Det er alltid full kyrkje, sjølv om dei har mange messer på ulike språk kvar einaste sundag. Det som eg opplever som ei sorg er at eg ikkje kan delta på nattverden fordi dei offisielt ikkje godkjenner nattverdfellesskap for dei som er medlemmar i den norske kyrkja