Gå til innhald

Ein smell går gjennom heile kroppen…

juni 28, 2005

I neste sekund ligg eg på bakken og tenkjer at eg må vera påkjørd av ein bil. Den neste tanken er at eg må koma meg vekk før eg blir meir påkjørd.

Ingrid og Odd Christian ser mor si gå roleg over ein parkeringsplass. Ein parkert bil bakkar plutseleg med rakettfart og treff henne i ryggen. Ho blir slengt i bakken og ligg heilt stille eit sekund, før ho reiser seg opp og spring over plassen…

Me var ute og øvekjørde. Ingrid var med bare for ho hadde lyst på turen. Me reiste på langtur, og eg hadde høyrt om ein veldig idyllisk plass eg aldri har rukke å besøkja. Eg får overtalt Odd Christian til å svinga innom denne plassen for å ta ein pause. Kanskje me finn ein plass der me kan drikka kaffi og eta is? Me parkerer på ein stor parkeringsplass. Eg ser ei informasjonstavle og går bort for å lesa. Dei parkerte bilane ser veldig parkerte ut. Eg registrer ikkje at nokon av dei er i ferd med å starta før smellet kjem som lyn frå klar himmel…

Begge ungdomane mine kjem springande bort for å sjå korleis det har gått med meg. Bilen ryggar vidare. Alt går i sakte film. Bilen stansar. Ut kjem eit ektepar i sekstiåra. Dei går rundt bilen og sjekkar skjermane bak. Mannen legg seg ned på kne og kikkar under bilen.

“Unskyld meg,” seier Ingrid høgt og indignert henvendt til paret. “Her kjører de på ein person, og etterpå sjekker de bilen, i staden for å sjå korleis det gjekk med den som de kjørde på!” Begge snur seg momentant. Dei forsikrar oss om at dei ikkje ante dei kjørde på nokon. Dei trudde det var ein stein. “Det er det eg har sagt,” seier kvinna. “Ein ser absolutt ingenting når ein ryggar med denne bilen!” “Men då må me jo ha truffe deg hardt,” seier mannen forskrekka. “Tilhengarfestet er jo heilt ute av stilling. Skal me kjøra deg til dokteren?”

Kvinna gjentek forskrekka gong på gong at ho ikkje gjorde det med vilje, og eg gjentek at det veit eg då godt. Eg forsikrar dei om at eg er like heil, bare litt skrubbsår her og der. Eg fortel dei at det gjekk så bra så bra. “Nei eg treng verkeleg ikkje nokon dokter, og nei eg treng ikkje namn adresse og telefonnummer, for eg er så uskadd så uskadd…”

Eg ber dei orsaka dotter mi, som sjølvsagt var litt forskrekka, sa at det var første gong i mitt liv eg var blitt påkjørd, og det var jo ei slags oppleving det og… Eg ynskte dei “God tur vidare, og ikkje tenk meir på dette i det heile tatt…” Det var nummeret før eg tilbaud meg å kjøpa nytt tilhengerfeste til dei, -for det er mitt reaksjonsmønster i kriser… Glatta over, trøysta, trøysta, dette går så bra…

Då dei hadde kjørt, reagerte eg og ungane mine på same måten, me begynte å le og lo høgt og lenge, bortimot hysterisk latter for min del. Så sende sonen sms til far sin. “Mor påkjørd. Det gjekk bra. Mor ok…” Kjærasten min sender straks melding tilbake: “Hvordan gikk det med bilen?”. Han trudde sjølvsagt at eg sat inne i den lånte bilen me øvekjørde med då det small.

Sjølvsagt burde eg ha fått adresse og telefonnummer frå
bilføraren, men eg var så fortumla at eg bare ville ut av situasjonen. Heldigvis,- etter sju timar kjennar eg meg framleis uskadd, bortsett frå skikkelege skrubbsår på knea og småsår her og der…

Det merkelege var at eg bare nokre timar tidlegare tenkte på kor fort ein kunne bli involvert i ei trafikkulukke.
Lærdomen får bli at ein går i fare kor ein går, som det så fromt står i salma. Her engstar eg meg for at eg er ansvarleg når sonen øvekjører, og så blir eg påkjørt på parkeringsplassen i det eg går ut av bilen.

Men som sagt. Ingen skade skjedd. Eg er framleis oppe og går… Alltid beredt gode vener!

Heidi

From → Uncategorized

4 kommentarar
  1. Tintomara permalink

    Oj, oj, det kunde gått illa! Kanske du ändå borde åkt till doktorn ifall du skulle känna av besvär efteråt – men vi får väl innerligen hoppas att så inte blir fallet.
    Jag är verkligen glad att det gick så bra!!

  2. April permalink

    Ta hand om dej!

  3. Heidi: permalink

    Det går heldigvis heilt fint. Det var litt vanskeleg å få til å liggja godt i går kveld, men nå er eg heilt som før med nokre skrubbsår i tillegg 🙂

  4. navnesøster permalink

    heidi dette fortalte du ikke på gruppasamlingen !!! det kunn gått skikkelig gale …. du er ikke sann når det gjelder å ta hensyn til andres følelser i sjokkartede situasjoner – har lest om Ståle også med rødspriten du er ikke den eneste som har opplevd den tabben !! take care og det er lov å bli både sint, rasende, hysterisk , rope, skrike og skjelle ut kort sagt reagere ut følelser ….jeg øver meg og er til tider ganske god …..

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: