Gå til innhald

Om å lukka eit rom.

april 6, 2005

Først bles me ut stearinlysa. Så tok me bileta ned frå veggen. Først dei som nokon henta, og så dei andre. Romet endra seg til å vera vårt til å bli nøytralt og ventande. Tre helger og mesteparten av påskeveka hadde Inger og eg vore der oppe frå føremiddag til tidleg kveld. Me hadde vist folk rundt, fått mange gode ord. og møtt så mykje varme. Samtalane hadde fyld romet. Menneske eg ikkje hadde sett på tjuefem år stod plutseleg der og ville helsa på. Læraren min kom, foreldre av barndomsvener kom, vener av foreldra mine dukka opp.

Ukjende menneske kom for å fortelja at dei kjende seg djupt berørte. Ukjende kvinner brukte lang tid på påskevandringa vår medan mennene deira venta utålmodig i inngangspartiet. Kvar dag då me kom opp lukta det godt av kaffi og nysteikte lappar. Kvar dag lot eg meg frista. Varme lappar med rømme og heimekokt ripssyltetøy er knappast helsekost for kroppen, men truleg for sjela…

Kvar dag hadde me musikalske gjester som bidrog med sitt. Det var song, fiolinmusikk, cellomusikk og improvisasjonar på bratsj. Me hadde pianomusikk, solosong og korsong, og eg tende levande lys for musikarane. Kvar dag klokka fire fortalde eg historiar og las eigne dikt frå boka me hadde laga med dikt og bilete av dei fine tekstilbileta. Eg las dikt om kvardagar, påske, heilag systerskap og om kor høgt eg elska ungane mine.

Inger spelte piano kvar gong inspirasjonen tok henne, for ho hadde sjølvsagt frakta pianoet sitt opp dit på ein lånt tilhengar. Messehakelen frakta ho tvers over fjorden og tilbake då dei trong han i kyrkja på påskedag. I henne har eg møtt min overmann når det gjeld pågangsmot og energi. -Eg diskuterte lyrikk med biskopen og utstillinga blei grundig presentert i to aviser. Me levde i eit hol av liv midt i det andre og verkelege livet. Det var vidunderleg.

Gripne av vemod, plukka med dei små røde rundingane ned frå veggen heilt til slutt og plukka opp visne forsythiablomar frå golvet. Me telde opp pengane og fann ut at eg verken var rikare eller fattigare enn då me begynte. Økonomien gjekk i null og alt det andre i kraftig pluss. Eg er lukkeleg. Lukkeleg og nokså trøytt. I kveld skal eg leggja meg tidleg.

Heidi

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: