Gå til innhald

Uventa:

april 22, 2005

I natt hadde eg eit typisk stress-mareritt. Eg drøymde at eg gløymde å gå på jobben fordi eg trudde eg hadde fri, og eg vart vilt stressa då eg oppdaga feilen. Kanskje ikkje så rart at eg drøymde å ta fri, for eg var så sliten då eg la meg. Dagen starta med at eg måtte ut og kjøpa pølsebrød klokka sju til Sunniva som skulle på sykkeltur med skulen. Halvard må for tida eta kveitebollar fordi han ikkje får lov til å bita med framtennene på to veker, så det kunne eg handla med det same.

Han datt då han var på overnattingstur nå i helga og skulle springa ned ei lang flisebelagd trapp inni soveposen sin klokka to om natta, forfulgd av to jenter… Den eine tanna brakk tvert over og blei slått laus… Odd Christian som hadde gledd seg til denne dagen fordi dei skal ta på russeuniformane sine, vakna med feber og vond hals, så han måtte få halstablettar… Sjølv trong eg to like sokkar, så eg kjøpte tre par. Flaks for meg at nærbutikken som eit utslag av marknadsliberalisme har begynt å opna klokka sju om morgonen.

Då eg lett heseblesande ankom skulen, drakk eg morgonkaffien min og gjekk til første timen. -Dette bare for å oppdaga at eg hadde fri i dag… Eg har fri fjerde kvar fredag, men fordi me hadde sjonglert med dagane hadde eg rett og slett ikkje oppdaga at det var i dag… 🙂

Og eg som i utgangspunktet var så travel, fekk ein fridag rett i fanget heilt uventa. Kva skulle eg velgja, bli på jobb og ta unna for trykket eller gå heim? Eg valde det siste. Eg har nå fått rydda på kjøkkenet og bakt ei sjokoladekake på bestilling til den sjuke attenåringen 🙂 Nå dreg eg på spontan-besøk til foreldra mine for å eta lunsj med dei. Eg har ikkje reist aleine dit på mange år. Eg har avtalt med syster mi, som sit heime og les til eksamen i naturmedisin at ho og dukkar opp. 🙂

Kryss fingrar for meg i kveld. Då er det stor forestilling med 80 unge skodespelarar, dansarar og musikarar på kulturhuset, og Jan Ivar og eg har hovudansvaret. Me har teke utgangspunkt i tre H.C. Andersen -eventyr. Me hadde skuleforestillingar for 1200 skulebarn i går. Det gjekk kjempefint og eg er så veldig letta og glad, for denne gongen var det høgt spel. Det kunne bli fantastisk bra, og det kunne ha blitt heilt mislukka fordi me spende bogen for høgt.

Så nå… landar eg i kvardagen etter ein kulturell flytur frå jul og fram til nå. På tide å vaska huset, kanskje?

Heidi

From → Uncategorized

2 kommentarar
  1. Tintomara permalink

    Å, jag sdka minsann hålla tummarna för att föreställningen går fint! Och du vet ju: Det är skönare lyss till den sträng som brast än att aldrig spänna en båge…
    Det var nog tur att du gick hem och fick dra ner tempot lite. Du måste vara rädd om dig!

  2. Heidi: permalink

    Fint ordtak, Tintomara. Det gjekk fint med forestillinga. Nå skal eg vera «rädd om mig» 🙂

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: