Gå til innhald

Lilla söta fröken fräken…

mai 16, 2005

… i från Fryken… spela dei i radioen i går kveld i eit program om kva plater som hadde toppa listene i Norge i etterkrigstida eller noko slikt. Plutseleg var eg fire- fem år att. Far min løfta meg høgt i veret. -Han er ikkje nokon forsiktig mann, så når eg skriv høgt så meiner eg på strake armar over hovudet eller noko slikt. Medan han gjorde det song han akkurat den songen for meg, som truleg var den store slagaren akkurat då. Han sa at eg hadde frekner og at det var vakkert med frekner. Tenk at
når eg tilfeldigvis høyrer den melodien på radio så mange år etter så blir eg varm og glad inni meg akkurat som eg gjorde den gongen.

Etterpå spela dei “Love hurts”, som eg forbind sterkt med ungdomsskuletida. Det er framleis sant. Kjærleik gjer vondt. Det gjer vondt å vera glad i nokon og ikkje ha makt til å forhindra at livet deira kan kjennast vanskeleg.

I dag har Ingrid og eg sett film. Me kompromissa oss fram til ein dvd på videobutikken, “A walk to remember.”
Etter tre minutt tenkte eg at det var ein dårleg amerikansk b- film som eg bare kom til å sjå fordi eg hadde avtala det med Ingrid. Fem minutt etter var eg fortapt og den siste halve timen snufsa me oss gjennom.

Me tok to pausar i filmen, den eine for å trilla ut kanelbollar, som me hadde sett deig til litt tidlegare, den andre pausen var for å få dei inn i omnen. Etterpå forsvann dei to bretta med bollar før nokon fekk tenkt seg om. Slik er det å vera mange.

Eg har vore hos onkelen min og diskutert livets mange viderverdige påfunn, og etterpå har eg plukka rabarbra og mørkeraude tulipanar i hagen hans. På syttande mai skal det bli rabarbragrøt med vaniljesaus. Ein smak av sommar skal eg by på sjølv om dei har meld det kaldaste 17.mai-veret i manns minne. I store deler av landet er det rett og slett fare for snø og sluddbyger.

Den sekstande mai er den store festkvelden for norske ungdomar. Nå skal eg og kjærasten min sjå på Frida Kahlo- film til klokka blir så mange at eg kan henta Ingrid trygt heim i seng. Han som er russ og snart nitten år får klara seg sjølv. I morgon kveld er russetida slutt. Eg får håpa dei har krefter att til å gå laus på eksamenstida.

Kjærasten min geispar og ser på kokka. Dersom eg skriv særleg meir enn dette kjem han til å seia at han er for trøytt til å sjå film. Det gjeld å kjenna si besøkelsestid…
Men deilig er det nå likevel å bu i eit land der både andre pinsedag og 17. mai er offentlege fridagar.

Heidi

From → Uncategorized

5 kommentarar
  1. Anne permalink

    Allt du skriver låter så fridfullt och fint. 🙂

  2. cheetah permalink

    ja, man blir verkligen på bra humör av att läsa det..

  3. Tintomara permalink

    Instämmer – och vi är lovade en text om dagen hela månaden! 🙂

  4. Leif permalink

    filmen om Frida Kahlo var bra. God det er noen som bringer kvalitet inn i huset.

  5. Heidi: permalink

    Tack, snälla ni. 😉

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: