Gå til innhald

Lukt av Afrika-

juli 31, 2004

Etter seks timars venting på Heathrow var tida inne for nattflygning til Dar es Salaam. Natta før hadde eg overnatta hos Tove og mest ikkje sove heile om natta av spenning for det som skulle skje. I fleire år hadde den ti og ein halv time lange flyturen stått for meg som eit mareritt eg måtte gjennomleva for å koma dit eg ville. Bare tanken på å vera innestengd så lenge i eit fly hadde fått det til å gå hjelpelause ilingar av frykt gjennom heile meg…

Turen til London hadde gått over all forventning, og då me gjekk ombord i Afrikaflyet etter først å ha blitt frakta i buss til dit det stod parkert, kjende eg at eg var meir spent enn redd.

Eg vart letta då eg oppdaga at eg hadde fått sete i midtseksjonen heilt utan utsikt. Med Tove på høgresida og ein mann frå Tanzania på den venstre, kom eg meg på plass med teppe og pute. Eg oppdaga til mi undring at flyet letta utan at eg fekk hjartebank, og me så fekk me servert kveldsmat.

Sjølvsagt sov eg ikkje denne natta heller, det hadde eg då aldri rekna med, men det var merkeleg beroligande å sitja slik tett mellom to andre kroppar. Sveittelukta frå min venn til venstre minna meg om at me var levande.
Eg filosoferte på tankeplanet om det å skulla sova så pressa opp mot ein heilt framand mannsperson medan
han konverserte meg høfleg før han tok på høyreklokkene for å sjå film.

Natta minna mest av alt meg om den første natta etter kvart av dei fire keisarsnitta mine. Eg visste eg var på ei stor og viktig reise, og var årvaken og sliten på same tida. Eg sveva i ei slags korridorkjensle av å vera kasta ut i noko eg ikkje kunne snu, og akkurat som dei fire gongene på sjukehuset kjende eg meg trygg, men på vakt for alle farene eg ikkje kunne gjera så mykje med.

Då me landa i Dar var mykje annleis enn eg hadde trudd, det var tidleg morgon og framleis mørkt, og det høljeregna. Ute var det under tjue grader fekk me opplyst over høgtalaren.

Likevel var det varm luft som slo i mot oss då me gjekk av flyet. Det varm og fuktig luft med ein skarp eim av jordange. I tillegg lukta det svakt, men markant av mugg. -Er det slik det luktar i Afrika? tenkte eg nyssgjerrig, og kanskje ein tanke skuffa.

Inne på flyplassen var det kø for å få visum og for å få vist fram passet sitt. Eg var innom toalettet, og akkurat som eg var blitt forespeila var det utan både såpe og papir. Begge deler går det heldigvis an å ha med seg når ein bare veit. Ein svært lite omfattande kattevask blei utført med kaldt vatn og våtserviettar.

Vaktane på flyplassen var smilande og opplagde, og køen gjekk seint. Vel ute med ein stor sekk på ryggen og ein litt mindre i armane, møtte me Linda som var der for å ta i mot oss. Drosjesjåførane var over alt.
“Mamma, you drive taxi?” Drive my taxi!” “Come on mama, special price for you, very cheap!” Linda avtaler prisen inn til byen med ein drosjesjåfør og litt etter sit eg i framsetet på ein stor høg bil medan dei andre to sit bak.

Det er framleis tidleg, tidleg sundag morgon, men i gatene er det mange folk. Ein av dei første eg ser er ein ung mann på sykkel med seks store brett egg bak på bagasjebrettet. Eg stirrar så augene held på å trilla ut av hovudet mitt og langsamt går det heilt opp for meg at nå er eg faktisk i Afrika.

Heidi

From → Uncategorized

2 kommentarar
  1. Tintomara permalink

    Vilket äventyr! Du skriver så jag både ser och hör. Ja, och luktar, då…

  2. Heidi permalink

    Mykje meir kjem, Tintomara.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: