Gå til innhald

Folkefest a la Korsvei.

juli 31, 2007

Den stille hagen har vore stengd av heile ettermiddagen. Nå slepp folk inn etter å ha stått i kø utanfor med solstolar og piknick-korger med tallerkenar og gaflar.

Inne i hagen er det ordna til så fint så fint med markblomar og potteblomar. Grillane er stilde opp omkring på området ferdig oppvarma. og på borda ligg det grilla lammelår, nypoteter, havreflatbrød frå eit lokalt heimebakeri, lokalt laga smør, grøn salat, kryddersausar og store mengder moreller og jordbær frå nærområda. På grillane står gryter med varm sjokoladesaus til å dyppa bæra i.
Drikka er eplemost frå Hardanger.

Me har ikkje stolar med oss, men finn oss ein låg trebenk som står under det store treet. Torun, eg og kjærasten min set oss der. Ungane har ikkje ro til å sitja med oss. Dei plasserer seg med tenåringar dei har blitt kjende med.

Det begynnar å drypa litt, men dropane sansar seg før dei er blitt til skikkeleg regnver. Me et og maten smakar sanselaust godt. Flatbrød med heimelaga smør er noko som får smakssansane til å vibrera lukkeleg og ubekymra. Medan folk et går det gjøglarar rundt på området. Alle tolvåringane har gått på sirkusskule og opptrer med å laga pyramidar og sjonglera med diverse sjongleringsutstyr. Tenåringane har tromme- og danseoppvisning og i teltet som blir brukt til morgon- og kveldsbøn blir det fortald for ungane. Dei får høyra om Hanno som vart utvist frå Kartago fordi han hadde klart å temma ei løve.

Så er det dans. Band og solistar tek plass på scenen og det blir vals og sving og tango og alt som godt er. På treplattingen dansar ei høgst samansett gruppe. Etter ei veke i telt er folk ikledde alt frå gummistøvlar og lusekofte til treningsjakkar, strutteskjørt, finkjolar og lakksko. Barn og vaksne dansar om einannan. Ein fylgjar reglande for korleis dei einskilde dansane eigentleg skal dansast bare dersom ein har lyst. Eg tenker at ein eller annan kunstnar burde ha festa dette synet til eit lerret. Her er alt lov og her er alle fine. Mange syng høgt medan dei dansar: “lilla jag, lilla jag och Fritjof Andersson”, og ein god del av dei syng langt betre enn dei dansar.

Framme ved scenen dansar tenåringane. Dei dansar den same dansen om og om igjen til all slags musikk. Den dansen som for fire festivalar sidan eller så vart introdusert som “Viplash frå Telemark,” og som alle ungane våre har dansa etter tur på tenåringsfestivalen.
Dansen bind dei saman nå når festivalen går mot ei avslutning. Dei dansar tett saman og vil ikkje sleppa tak i fellesskapet.

Me gjer som Kalle Scheven og dansar tills solen går ned…
Etterpå kveldsbøna frå Taizé får me varma oss litt på Ståle sitt bål før dagen og festivalen definitivt går mot ein ende.

Heidi

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: