Gå til innhald

Riktig fin sundag, rett før me reiser.

juli 13, 2008

Det er merkeleg korleis ein kan gå i lange tider og bruka energi på ting ein snart må få gjort. Så viser det seg at det ein har psyka seg opp på å gjera går som ein leik, og så er det gjort…

To slike ting har me gjort nå. Me har laga, og gjort klart til sending, invitasjoner til Sunniva sin konfirmasjon. Me har pynta med to fine bilete: Det nyaste er Borghild meister for.

http://farm2.static.flickr.com/1241/577208531_d4becda1d6.jpg?v=0
http://farm1.static.flickr.com/29/61787036_fb7d51ec62.jpg?v=0

Så har eg skrive om eventyret om Bukkane Bruse til eit manus som Gjesdal kommune har bestillt til Bandaloop
arrangementet i august. Ei amerikansk dansegruppe skal dansa vertikalt i klatretau i Nord Europas største steinur.

Vegen opp dit blir ei opplevingsløype. Publikum skal passera ei gammal steinbru, og der skal tre syngande sauebukkar og eit syngande troll framføra ein spesiallaga variant av eventyret om Bukkane Bruse. Det manuset er det eg har skrive i kveld, og etter å ha hatt det surrande ein stad i hjernen i snart tre veker, tok det bare eit par timar å få skrive det ned.

Det er alltid veldig vanskeleg når ein skal få betaling for slike oppgåver å vita kva tidsramme ein skal operera med. Skal ein bare rekna dei timane det tek å tasta inn manuset, eller skal ein rekna noko for dei timane ein tenkjer på det medan ein vaskar opp, syklar tur, kjører bil osv? Eg kunne aldri leva av å vera frilansar som tekstforfattar, forteljar eller skodespelar. Det vanskelegaste med heile jobben er det som dreier seg om betaling. Min yndlingsvariant er å seia at: – Det gjer eg som ein gåve… Det kan ein tillata seg når ein lever av noko heilt anna…

Elles så her eg fått mykje ut av dagen. Broderia veks mellom fingrane mine. I dag har det blitt ein fem-seks timar. Eg må bare passa på å strekkja og tøya litt innimellom, elles så blir akslene så stive og vonde, og så ender eg opp med å knaska ibux og paracet for å motvirka hovudverk frå vonde aksler. Eg hadde vurdert å la broderia bli at heime, men eg har innsett at dei skal på tur til Spania. Det høyrest jo idyllisk ut å sitja på verandaen med eit lite ullbroderi?

I kveld har eg lært meg korleis eg heilt aleine kan få til å laga linkar til bilete. Det er eg veldig stolt av og feirer det med eit bilete av barna mine der jentene har på seg slik bunad som eg syr til Sunniva. Det er tre år gammalt, så dei ser ikkje slik ut lenger…

http://farm1.static.flickr.com/9/13040024_f229f1fe14.jpg?v=0

Eg steikte ein liten stabel pannekaker og tok med til mor og far som inviterte til middag i dag. Alle barnebarna elskar morfar sine heimelaga kjøttkaker med erterstuing kokt frå erter og ikkje frå pose. Til dessert vart det pannekaker og varme vafler med is, kaffi og sjokolade. Ute regna det, så me kunne med beste samvit tillata oss å sitja inne i stova i teimesvis ein sundag ettermiddag. Eg for min del med eit broderi i hendene.

Kattane har hatt rekordmykje flått i sommar. Sunniva er den store flåttfjernaren. Ho har eit eige lag med motvillige kattar. Me engsta oss litt for korleis det skulle gå nå når me reiser til Spania. Med god hjelp av Jan Ivar, har eg fått tak i eit pulver med ganske sterk lukt som me har gnidd inn i pelsen til kattane. Det skal halda flåtten vekke i fire veker. Så nå luktar dei godt krydra begge to. Dei kjæler rundt meg medan eg skriv. Cleopatra likar
å spasera på tastaturet slik at eg stadig vekk må viska ut dei merkelegaste formene for ortografi. Så mel ho så høgt at eg mest ikkje kan høyra kva eg tenkjer… Me har sett ein plakat med nydelege kattungar nokon skal gje vekk. Me har utruleg lyst på ein kattunge, men kanskje to kattar er nok for naboane våre…

Eg hadde ein rar draum i natt. Eg gjekk gjennom eit hol i veggen. Då kom eg fram til ein norsk forfattar, som eg bare har hatt mailkontakt med i samband med eit prosjekt. I draumen hadde ho som hobby å laga fargerike klær til damer som trong romslege storleikar. Dei var så fine. Og så plutseleg stod Tintomara der og skulle kjøpa seg kjøle ho og. Det var kjempekoseleg, og eg kjende henne straks igjen, sjølv om eg eigentleg ikkje veit korleis ho ser ut. Av ein eller annan grunn dukka morsan opp og… Takk for koseleg treff i draumen min, damer. Av og til lurer eg på om denne blogginga er i ferd med å gå meg heilt til hovudet…

Heidi

From → Uncategorized

6 kommentarar
  1. Leif permalink

    Tror nok det er nok med to ja – med mindre vi skal bli Brynes utgave av Kari Mills

  2. Heidi: permalink

    Trur du verkeleg det? Det kunne jo tenkjast at det dukka opp ein heimaus stakkar som ingen var glad i… Helst ein bitteliten heimlaus stakkar…

  3. Tintomara permalink

    Jag hoppas att vi hittade något snyggt alla tre? 😉 FAst morsan är ju en liten späd varelse… Sen gick vi säkert och fikade och kunde inte sluta prata.

  4. Heidi: permalink

    Ja, omtrent slik var det. 🙂

  5. morsan permalink

    Se där, jag är hedrad av att fått närvara i din dröm 🙂

  6. Heidi: permalink

    Ja, og triveleg var det. 🙂

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: