Gå til innhald

Det er sundag.

juli 19, 2009

Og her på Solgården er det rett og slett sundagsstemning. Dagen begynte tre kvarter seinare enn vanleg, og det er høgare faktor av sommarkjolar enn på kvardagane der det går mykje i shorts og singlet.

Om ein time er det gudsteneste oppe i sjømannskyrkja, og i dag slepp eg veldig lett unna ansvaret. Eg skal bare koma inn i prosesjon med barna som skal bera inn alt me skal dekka alterbordet med; blomar, lys, bibel, alterbok, kalk og oblat fat. Dei skal synga medan dei kjem inn, men sidan resten av kyrkjelyden og skal synga, så let eg meg ikkje stressa av det.

Ein av ungdomsleiarane har akkurat takka for seg, han skal reisa heim to dagar tidlegare fordi han skal vera musikar på ein stor ungdomsfestival heime. Oppbrotsstemninga ligg lett i lufta. På tysdag morgon reiser folk heim, og bussen som tek dei til flyplassen kjem tilbake med dei nye Solgårdenturistane som skal vera her dei neste to vekene.

Allereie i morgon får eg ned mann og barn og syster og Vilde. Dei får litt ekstra tid her nede på grunn av kompliserte flyavgangar. Eg gler meg veldig til å sjå dei, spesielt Sunniva som reiste til Hellas to veker før eg drog til Spania, slik at eg ikkje har sett henne på fire veker.’

Etter gudstenesta er det kyrkjekaffi her på terrassen der alle som er i sjømannskyrkja blir inviterte til å vera med. Etterpå skal alle leiarane dra saman og eta lunsj oppe i ein liten fjell- landsby. Det blir sikkert fint.

I morgon har eg det siste treffet med ungane eg har hatt ansvar for her nede. Det blir rart, og det blir rart å innstilla seg på å etablera ei ny barnegruppe same dagen som dei andre reiser. Eg kjenner at eg er priviligert som går for to nye veker. Det skal bli fint å vera i lag med familien min, og det har vore fint å ha to veker aleine. Eg trur det er sunt med eit lite steg til sides frå sitt vanlege liv av og til. Det er nyttig å møta seg sjølv på ein annan scene enn den faste og vande.

Eg har høyrt mange historier og møtt mange menneske. nokre av møta veit eg at eg vil bera med meg lenge. Dei har gjort meg litt klokare.

Og nå skriv eg som om eg skal lukka ei dør, men det skal eg ikkje. Ikkje i dag. Nå skal eg ut og leva. Ha ein fin sundag.

Heidi

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: