Luke 12- 2024

I dag trur eg me fortset der me slapp i går og inviterer til ein kyrkjedag med julegudstenesta. Når eg kjem til kyrkja eit kvarter før avtalt tid med elevane, er den første eleven der allereie. Like etter ramlar fleire av dei andre inn. Eg veit frå før av at elevar som opptrer liker å ha god tid. Ein del spontanreplikkar visste eg og ville koma: «Nokon har flytta på kostymet mitt, det ligg ikkje der eg la det i går,» er ein av dei. Erfaring viser og at det meste dukkar opp heilt av seg sjølv.

To av vismennene har misforstått avtalen litt, men me begynner øvinga utan dei. Ein av pilgrimane har ikkje kome, ein rask telefon bekreftar at ho er blitt sjuk og er veldig lei seg for ikkje å kunna vera med. Replikkane hennar blir overtatt av nokon som trur dei skal klara å hugsa det i tillegg til det dei sjølve skal seia. Me kjem oss gjennom det me hadde bruk for å øva på. Kamelen føretek eit internt byte. Den som var bakparten skal få prøva seg som frampart og motsett.

Dei minste kjem til kyrkja for å øva litt på førehand på songen sin. Dei har kvite skjorter på og elektriske lys i hendene, og dei syng så dei tenner stjernene i auga på både seg sjølv og andre: «Ja, vi tenner våre lykter når det mørkner, og når alle lyder pakkes inn i vatt…» Syngande barn med lys i hendene rett før jul er raskaste vegen til indre rørelse…» Før hadde me alltid levande lys når dei små kom i prosesjon inn i kyrkja…, det gjekk bra. Eg har til og med ein gong hatt Lucia-opptrinn i klasserommet i toppetasjen i gamlebygget med levande lys i Luciakrona. Rein galskap når eg tenkjer på det nå, men det gjekk bra det og…

Det ringest i klokkene, og gudstenesten er i gang. Elevane syng i kor og saman, har skodespel, trommar på skarptromme, tenner adventslys, tenner lys for verda i lysgloben og les juleevangeliet. Songane har me øvd på, så dei sit bra. På veggene er det pynta med barneteikningar slike som dei over.

Sjuandeklassingane som har skodespelaroppdrag er med på begge gudstjenestene. I pausen et dei matpakkene sine, får prøva seg på kyrkjeorgelet og pratar med prest, rektor, organist og inspektørar, som og skal vera med på neste runde.

Etter gudsteneste nr 2 er det rydding. «Kan me ikkje få gå heim nå, nå har me jo jobba heile dagen?» «Nei, me må opp til skulen og avslutta skuledagen,» er svaret. Men at det kunne smakt med ein pause forstår eg…

Sjølv har eg rydda unna juleverkstaden og er fornøgd med å vera såpass langt.

Heidi