13. mai

I dag vil eg opna døra inn til arbeidsromet mitt og skrivebordet mitt. I føremiddag har eg sitte og revidert dikt som eg vil ha med i den nye diktsamlinga mi som kjem i haust. Arbeidsgangen er ofte at eg først skriv dei med penn eller blyant i ei skrivebok. Dette kan skje når som helst og kor som helst. Så skriv eg inn dei eg vil ha med vidare i eit dokument på macen min, og så går eg gjennom dei ein gong til, luker ut dikt eg ikkje har plass til, flyttar litt på ord og setningar, eventuelt bestemmer meg for at -Akkurat slik vil eg ha det. Dikta eg har jobba med i dag er slike som eg går gjennom for andre gongen digitalt. Eg har lyst til å ta dykk med ganske langt tilbake i tid. Alle dei fire barna mine er keisarsnittbarn. Historia om korfor det blei slik høyrer ikkje med til dagens tekst. Eg har rett og slett lyst til å dela opplevinga av eit keisarsnitt. Mange har skrive om fødslane sine. Ikkje fullt så mange har skrive om keisarsnitt, trur eg. Sjølv om yngstemann kom i -94, så står framleis dei fire keisarsnitta heilt klare for meg i minnet.

***

Keisarsnitt

Det beste av alt som har skjedd meg,
fire gonger,
fire barn,
Keisarsnitt alle saman,
alle halte ut av mitt hemmelege djupe mørke,
og dei knadde magen min som brøddeig,
elta meg med sterke hender,
bedøva som eg var
for berøring av knivar,
men ikkje av hender,

medan kroppen min svevde mellom grønkledde,
i venteglede og nesten blind tillit,
eg høyrde dei gje kvarandre lavmælte beskjedar
medan anestesilegen haldt meg trygt i handa.

Glad for det grøne kledet på ein bøyle
som skånte meg frå skremmande utsikt,
lurte eg likevel på kva som skjedde på andre sida.
Kor langt var dei komne?
Så høyrde dei grønnkledde seia:
Nå løftar me barnet ditt ut!

Runde, raude små armar,
fektande, rynkete hender,
ein skrikande, vidopen munn
over heile det vesle ansiktet.
Tenk at barneskrik kan vera så vakkert.

Mjuk nyfødd barnehud,
tett inntil kinn og hals.
Eit framleis skrikande,
framleis uvaska barn
som er mitt.
Så nake og ubeskytta,
denne nye lukta
av våt mold og sommarregn,
av rask barnepust
blanda med ein ange av noko ordlaust
ei lukt eg aldri før har kjend.

Slik luktar altså livet,
tenkte eg og drog pusten djupt inn.

***

Eg veit ikkje om det framleis er slik, for dette er jo lenge sidan, men den gongen fekk barnefaren vera med den nyfødde til vasking og legesjekk medan mor skulle syast igjen og flyttast til overvakinga for å observerast ei stund etter inngrepet. Eg hugsar at siste gongen kom det ein sjukepleiar inn og sa «Du har fått besøk», og så fekk eg til mi store glede barnet inn til meg litt. Eg veit ikkje om det kjennest likt for alle, men for meg var det eit stort mål å koma ut av observasjonsposten fortast mogleg. Det einaste eg ville var å vera i lag med den nyfødde. I tillegg såg alltid hypokondaren i meg det som eit godt teikn å vera klar til å bli flytta til eit rom på barselsavdelinga…

Postludium

Fire skorne opne keisarsnittmunnar,
skorne med presisjon og skarpe knivar.
Kor lenge lever eg om dei går frå meg nå?
tenkte eg før dei sydde meg igjen,
lag for lag
med gummihanskar og lange nåler.

Eg forstod plutseleg på ein ny måte
dette med å leggja livet i andre sine hender.

Dei gjekk ikkje frå meg,
dei gjorde jobben sin,
med grøne hetter
under skarpt lampelys.
Dei smilte bak munnbinda ein stad
og gratulerte
medan dei snakka stille saman
og gjorde meg skikka for livet igjen.
Snakka om slikt som er daglegdags,
slikt som gjorde meg roleg.

Så må det teljast ned under omsorg
medan blodtrykk blir sjekka 
og pulsen blir teld.
Medan føtene mine kriblande vaknar til liv
og finst igjen,

Eg smiler så opplagd eg bare kan klara,
mitt aller friskaste smil,
og ber Gud og sjukepleiarane
senda meg så fort dei kan til barnet,
til barselavdelinga der livet flyt
av mjølk og blid og honning,
der eit nyfødd menneske ventar på meg,
og eg kanskje snart får besøk
av slike eg er aller mest glad i
av framtida som nettopp har begynt.

Heidi

PS:
Eg har forandra eit ord i omsetjinga av «Innom gryningen», som eg la ut i går. Dersom du vil ha rett tekst, så ligg han i rett versjon på gårsdagens blogg.