Gå til innhald

Summertime, when the living is easy:

juni 22, 2005

Med dette erklærer eg sommerferien min for opna! Eg er akkurat like trøytt som eg er kvart år på denne tida, så alt er i rute.

Etter den tradisjonelle kaffikosen på personalromet i går, gjekk Synneva og eg på kaffibaren. Det er tredje året på rad me gjer akkurat det, så det er snart tradisjon det og.
Nytt av året er at ho ber med seg ein fin, rund gravid mage med eit sparkande barn inni. Denne gongen tok me med oss Jan Ivar, og fekk etterkvart fylgje av Olaug og Johanne. Ei fantastisk kjensle å ha ferie, men meir enn noko kjende eg på at eg er trøytt, trøytt, trøytt. Då me kom ut der i frå høljeregna det, så planen om å leggja seg på magen ute på terrassen gjekk i vasken. I staden vart det sofaen.

Eg fekk overtalt kjærasten min til å kjøpa heim kinamat, så slapp me å koka. Etter maten la eg meg på sofaen og somna…

I dag har eg hatt den første feriedagen, og prøver å finna balansen mellom å kvila og nyta sommaren, og det å få gjort nødvendig arbeid. Dei to første timane av den vakne dagen låg eg i senga og las ein Bellman- biografi. Eg elskar biografiar, blir aldri trøytt av å smugkikka på andre sine liv. Boka innehaldt fascinerande skildringar av
livet på 1700-talet.

Etter frokost med mykje kaffi og eit par timars rydding og vasking på kjøkkenet, gjekk eg og Ingrid tur rundt eit
vatn i nærleiken. Turen tek om lag ein time, og er ein akkurat passe trimtur på ein dag med mange gjeremål. Det lukta gras og jord og skogsbotn, og eldste dotter mi får meg til å le og le og le. Eg kjenner ingen med ein så gjennomgripande, om enn nokså svartkanta humor. Etterpå feira me ferien med å dra på kjøpesenteret og eta herleg salat før me kjøpte ein turkis bikini til henne.

Etter å ha servert ei gjeng tenåringar kaffi, kjeks og mørk sjokolade, sat Ingrid, Odd Christian og eg aleine att i dei to oransje sofaane våre og song: “Allting kan gå itu, men mitt hjärta kan gå i tusen bitar…” Odd Christian spelte gitar til songen, noko han etterkvart er blitt riktig flink til. Ganske surrealistisk setting…

På personalfesten demonstrerte Jon massasjekunstene sine på eit par av oss. Han påstod at eg hadde spenningar i kjevemuskulaturen og viste korleis eg kunne løysa opp ved å massera muskelfesta. Eg visste ingenting om desse speningane, men nå fem døgn seinare kjenner eg at kjevemuskulaturen verkeleg er ganske anspent. Kanskje han har blitt det bare ved tanken på at han skulle vera det? Nå er det bort med alle stress- symptom i alle fall. Det har eg nemleg bestemt meg for. Hurra, nå er det sommar. Nemleg.

Heidi

From → Uncategorized

4 kommentarar
  1. Tintomara permalink

    Ha det så levanes gött, som vi säger här i Västergötland.

  2. Heidi: permalink

    Takk takk. Æg ska nyda live som me seier her. 🙂

  3. April permalink

    «Allting kan gå itu…» den hade jag glömt bort! Ha en skön sommar.

  4. Heidi: permalink

    Du og, April 🙂

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: