Gå til innhald

Om sterke damer…

april 20, 2008

Den siste veka har eg lese Sigrun Slapgaard sin Sigrid Undset-biografi. For ei dame den gode Sigrid må ha vore. Sterk, steil og uforsonleg. Eg elskar biografisjangeren. Det er så interessant å få kikka inn i andre sitt liv og tankebanar.

Ofte kan eg spegla meg i eit og anna av det eg les, men Sigrid Undset er så grunnleggjande forskjellig frå meg at det er fascinerande. I alle fall viss biografen har klart å få tak i mennesket bak det levde livet, og det må ein vel kunna gå ut i frå. Eg kjenner meg stort sett ikkje att i noko som helst av det som blir skildra frå livet hennar…

Eg har høge tankar om forfattaren Sigrid Undset. Eg elskar middelalder-romanane hennar. Minst tre gonger har eg lese dei frå perm til perm. Eg har lese så eg syntest eg kjende dei ut og inn, Kristin og Erlend, Olav og Ingunn. For dei som måtte ha reisa gjennom desse bøkene til gode, de er med dette råda til å gå i gang.

I går var eg på Mari Boine konsert med Karin og Gunn. Scenen var røyklagd, eller kanskje det var damp og ikkje røyk? Lyssettinga mot dette tåketeppet illuderte nordlys og kvite og svarte netter. Røyken og lyset vart til eit veldig spennande scenebilete. Stemmen hennar er verkeleg noko for seg sjølv og stemmekontrollen er imponerande. Ho leiker seg i skjæringspunktet mellom joik, jazz og rock på ein underfundig måte. Ho ser forresten utruleg ung ut til å vera eit par og femti år. Det forsterker lettinga eg følte då det gjekk opp for meg at ein ikkje treng å bli “alt for vaksen”, sjølv om ein blir “vaksen.” Eg hadde nemleg grudd meg heile barndomen til å måtta bli vaksen, og så var det mykje mindre revolusjonerande enn eg hadde trudd… Eg fekk lov til å vera den same som før, eg bare samlar på erfaringar… Eg trur eg var eit vakse barn, og eg trur eg er ein barnsleg vaksen. Begge deler kjennest heilt ok.

Eg er trøytt etter ei intens helg med sol og vår, gjester og husvask og salsakurs. Veka som kjem vil koma til å kreva si dame. Eg får nok leggja meg tidleg i kveld, og heller koma sterkt tilbake etterkvart… Tenk så praktisk det hadde vore å ikkje vera avhengig av søvn…

Heidi

From → Uncategorized

2 kommentarar
  1. Gunn permalink

    Takk for en jille lørdagskveld je. og siden du spør; Jeg vil beskrive deg som ansvarsbevisst og barnslig, altså voksen. Slik syns iallefall jeg at voksen bør være.

  2. Heidi: permalink

    Det var den vakraste definisjonen eg har høyrt på å vera vaksen, Gunn. Den går eg for. 🙂

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: