Yggdrasil, Midgard, Multi, Stairs,

Tekstsamling, Språkbok, Inn i teksten, utviklingsperm, elevmapper, biblioteksbøker, sluttførde resultatlister…

Tida er komen for å telja opp, samla inn, rydda, kartotekføra, ordna, stabla, bera… Slike ting er det eg er minst flink til i heile lærarjobben, og eg utset det helst så lenge at eg får gå aleine og rydda i fred og ro når dei andre vel har teke ferie. Faktisk er det slik eg likar det best, men når alle andre helst vil bli ferdig fortast mogleg, får ein fint og vakkert tilpassa seg…
Nå har eg ikkje rett til å seia eit einaste pip når det gjeld denne omgangen. Eg trur eg er den einaste læraren på heile skulen som verken skal skifta klasserom eller pult på arbeidsromet. Det er mest så eg kunne mistenka at det er tilpassa opplæring styrt frå høgare hald… Og eg er verkeleg djupt og inderleg takknemleg…

Likevel er det litt å henga fingrane i, og som regel manglar det noko viktig når eg skal halda den store oppteljinga, og så får ein leita til ein i beste fall har oversikten att…

Dagens gladmelding i så måte, er at boka om Emil frå Lønneberget, som eg hadde lånt på det kommunale biblioteket, er attfunnen etter to purringar. Eg kunne ikkje fatta og begripa kor ho var, men i dag fekk eg ideen å leita på skulebiblioteket for å sjå om ho var feillevert. Der stod ho jammen, fint plassert under bokstaven L i
hylla med bøker for småskuletrinnet. Glad og fornøgd småsprang eg til biblioteket, leverte boka og betalte bota mi på 30 kroner. Eg har slutta å stilla fylgjande spørsmål:Korleis i all verda? Kven? og Kvifor? Eg har innsett at ikkje alt har si forklaring… Det er enklare slik…

I lærarkollegiet merkar eg tendensen til litt kollektivt høg skulderføring, men dei fleste av oss har gått sisterunden før, og veit at me på eit eller anna vis snublar oss over mållinja kvart einaste år.

Regnveret har ikkje slått til endå, så eg vurderer om eg skal ta ein vatnerunde med mugge og bøtte. Eg har steikt pannekaker og bacon til ære for Odd Christian, og han har som alltid ete seg gjennom ein akseptabel stabel.

Kanskje eg skulle skriva ein ryddesong til sommaravslutninga på fredag? Eg kjende plutseleg inspirasjonen koma seglande. Det kunne gjort godt å le litt av oss sjølve…

Heidi