Gå til innhald

Alt er såre vel

september 8, 2008

og eg er trøytt. Innspurten sist veke kulminerte med at overnattingsgjestene kom på fredag. Henrik Eva Mari og Marco, Odd Christian, Ingrid, Oddvar, svigerfar og svigermor dukka opp, alle unntatt Odd Christian kom i løpet av eit par timar. Så var det fullt rundt spisebordet og alle andre plassar i huset.

Triste ting hende og den dagen. Oddvar mista farfaren sin som hadde vore sjuk lenge akkurat i det han og Ingrid skulle berynna den lange kjøreturen. Vel heime, og midt i sorga, fekk Ingrid eit vepsestikk under foten, som må ha truffe ei nerve og utløyst ein reaksjon. Foten verkte så intenst at ho sat med foten i ei bøtte kaldt vatn heile natta. Det gjorde intenst vondt i over eit døgn på tross av smertestillande salver og tablettar…

Det gjorde at ho ikkje kunne hjelpa til som tenkt. Mens Sunniva vart fotografert av onkelen sin ute ved havet rigga eg lokalet me skulle vera i, -litt aleine og litt i lag med gode hjelparar. Etterkvart vart det veldig fint. Kvite dukar i nervøs fløyel med eit flor på midten av bleikrosa tyll. Oppå der igjen langstilka enkle rosa roser, slike med lysegrønt i tuppen av kronblada, sett i høge smale glasvasar. Så var det lysrosa høge lys i stålstakar og små rosa klaseroser frå hagen til foreldra mine i låge glas langs midten av bordet. Dei bleikrosa serviettane er dei dyraste eg har kjøpt i heile mitt liv, men fine var dei. Mor og far hadde plukka røsslyng og raunbær som eg pynta med i resten av lokalet, og til slutt arrangerte Eva Mari liggjande oppsatser av ulike typer rosa roser til anretningssbordet.

Mens eg pynta til fest, stod Eva Mari heime på kjøkkenet mitt og laga god, god mat. Skalldyrpaté, lun potetsalat, tunfisksalat, kyllingsalatar, laksepai og kyllingpai. Far stod heime på kjøkkenet sitt og steikte store mengdar karbonadar til oss. I saman med spekematanretning, flatbrød og tapas vart det eit fantastisk festmåltid om eg sjølv skal seia det. Eilen steikte foccatiabrød som ho kom med sundag morgon og Thorbjørg kom med eplekake og
sjokoladekake til oss.

Kvelden før var det utruleg mykje å ordna… Rydda, stryka, skriva ferdig talen, laga to konkurransar. Det vart langt på natt før eg kom meg i seng og neste dag starta grytidleg med henting av cateringmat og siste hand på festlokalet…

Resten av sundagen var ein fest og ei glede. Først snufsa eg litt i den overfylte kyrkja fordi alt var så fint. Så skunda eg meg til festlokalet der tre gode venninner og kolleger var så utruleg snille å styra kjøkken og servering.
Torhild sat med oransje fjørboa og kunstferdig oppsett hår og spelte alle gjestene inn i lokalet medan eg stod i døra og delte ut velkomstklemmar.

Maten smakte nydeleg, og songane fungerte godt. Sunniva strålte som ei sol medan mor og bestefedre, sysken og fadrar haldt fine talar for henne. Vilde snufsa seg gjennom ein lang tale og overrakte eit nydeleg fotoalbum med bilete av henne og Sunniva som ho hadde brukt mest heile natta til å laga.

Presangbordet bugna av gåver og så kom det endå fleire gjester til kaffi og lysbilete og songar og konkurransar .

Plutseleg var festen over og eg var fylt med ei varm kjensle av å ha verdas flottaste ungar, venneflokk og familie.

Så var det rydding og vasking og ordning, bort med fest og fram med kvardag. Klokka ti var me ferdige og samla overnattingsgjestene og oss sjølv rundt bordet i lag med Irene som var komen på besøk. Me tende levande lys i lysekrona under taket og åt restar etter selskapet og såg på alle dei fine bileta Henrik hadde tatt. Nå gler eg meg til å få dei på min eigen pc i lag med bileta til Borghild. Då hugsar eg godt at eg har lova å leggja ut eit bilete av Sunniva i bunad.

I dag var det opp og på jobb før gjestene våre hadde pakka seg ut av huset. Og dagen har vore trøytt og lukkeleg. Kjærasten min hadde invitert fire venner til å eta restane av restane, og då måtte me tenna lysa i lysekrona på ny, for nå mørknar det ute. Eg har måtta henta fram eit par sokkar for første gongen denne sesongen…

Dagane mörknar minut för minut. Tänd våra ljus, det är nära til hösten, snart är den blommande sommar slut…

Og det er dessutan eit halvt år til neste gong eg skal arrangera konfirmasjon…

Og nå gjeld det å sova seg litt inn. Må bare sjekka om ungane mine er vel i hus.

Heidi

From → Uncategorized

5 kommentarar
  1. Tintomara permalink

    Hm. jag har undrat varför du varit så frånvarande hrä på Andedräkt men nu förstår jag…
    Önskar konfirmanden allt gott!

  2. Heidi: permalink

    Tusen takk, Tintomara.

  3. Leif permalink

    jammen har vi flotte unger!

  4. Torhild permalink

    Takk for fantastisk fest!! Me er heldige som kjenner slike som dykk!

  5. Heidi: permalink

    Enig med deg i all beskjedenhet, Leif. Takk i like måte til Torhild.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: