Gå til innhald

Av alt eg tenkjer på å skriva…

oktober 24, 2008

så er det bare ein brøkdel som landar på tastaturet. Sist helg hadde eg så store tankar om kva eg gjerne ville laga tekstar om. Så vart all skrivinga konsentrert om å laga ein liten lokal musikal om kattar til bruk på skulen vår.

Og det var veldig kjekt å skriva om kattar. Som den tidsoptimisten eg er, så har det viss aldri heilt gått opp for meg at Ting Tek Tid, som Piet Hein skriv så klokt om i diktet sitt…

I dag er det fredag att, og denne helga ber på sett og vis bonustid i hendene sine. Det har sidan lenge vore bestemt at me skulle på hyttetur i lag med nokre andre par for å feira ein god ven som har fylt femti. Vegen dit er ganske lang og går over ein fjellovergang. På onsdagskvelden vart det bestemt at me ikkje reiser likevel, fordi det vart for komplisert sett i relieff til alle dei andre ballane me har i lufta akkurat nå, og med tanke på at veret har vore ekstremt dårleg dei siste dagane, og
vervarslingane er dårlege. I verste fall blir fjellovergangen stengd, og det passar veldig dårleg sidan kjærasten min må nå eit fly sundag ettermiddag fordi han skal i veg og halda foredrag på måndagen.

Det løyser nokre problemstillingar at me ikkje dreg. For eksempel kan eg vera i lag med dei tre dramaelevane mine på konserten dei skal vera med på i kveld. Eg ville helst at dei skulle sleppa å vera der utan lærar, og det er trygt å kunna ta ei ekstra øving med dei før konserten og å senda dei eigenhendig ut og inn av scenen til rett tid. Barn yter som regel veldig mykje betre når det er ei trygg ramme kring det dei skal opptre med.

Syster sitt familieselskap får eg og med meg. Halvard kan vera heime, og Sunniva har foreldre å koma heim til desse dagane ho skal spela teater i Storstova. Alt i alt, det var nok ei rett avgjersle, men det er alltid litt trist å gå glipp av noko og… Men det kjem nok nye sjansar til turer, og plutseleg har eg ei helg med eit og anna blankt ark som eg kan bruka til kva eg vil…

I går kveld var me stolte tilskodarar til “Maestro”, eit
teaterstykke med unge utøvarar frå femten til eit par og tjue år. Dei ansvarlege er og veldig unge. Sunniva og tre-fire venninner er med blant dei aller yngste. Det var utruleg mange dyktige songarar, dansarar og musikarar med, og det gnistra skikkeleg av det som skjedde på scenen. Eg fekk sjå Sunniva i sparkepikekostyme, som serveringshjelp med rosa bunnykostyme, som avisgut som hoppa ned frå scenen og med treningstøy i ein garderobescene. Så fekk eg sjå henne opptre og dansa på så skyhøge hælar at eg var redd for anklane hennar.

Det var veldig spennande å sjå resultatet av ein produksjon som eg ikkje har hall ein einaste liten fingertupp borti under prosessen. Ingrid spelar Nille i
“Jeppe på Bjerget” borte på følkehøgskulen sin. Eg skulle svært gjerne sett det stykket og.

Sjølv har eg mange teatertankar som svirrar rundt i tankane mine i forhold til teatergruppene mine og. Dei yngste dramaelevane våre skal laga si eiga improviserte teaterforestilling som me skal visa til foreldre og besteforeldre før jul. Det kan vera ein ganske nervepirrande prosess sidan me ikkje har heile kontrollen sjølv, men det pleier å gå bra.

Dei eldste har nettopp begynt på leseprøvane til “Snedronningen” av HC Andersen, dette er eit veldig krevande stykke, og eg håpar ikkje me har gapt for høgt. I tillegg til dette må me finna eit passande stykke til dei yngste som dei kan framføra på skuleforestillingar til våren, og eg har fått ansvaret for å laga eit slags manuskript/ ein historie til tiandeklasseforestillinga i mars med tema “Blå”. Eg har mange tankar men ingen som er fastspikra endå.

Det har vore skikkeleg haustver nokre dagar. Det har regna og regna og regna, og det er deilig å vera inne. Morgonane i klasseromet er blitt mørke igjen, og med levande lys og høgtlesing gjev mørket ein mjuk og deilig start på arbeidsdagane.

Og i tillegg til det meste andre så er det alle desse spanske verba. Når kvar tid av verbet har sine bøyingsmønster, og alle verb skal bøyast etter person, type I am, you are, he is i alle former og tider, så snakkar me om ein del ting å halda styr på…

Å prøva på å ta eksamen i tre års spanskopplæring på vidaregåande skule på sida av full jobb og vel så det, i løpet av tre månadar er nok ikkje heilt å anbefala, men pytt pytt, går det så går det. Litt språk lærer eg vel i alle fall, og eit eventuelt eksamenspapir blir uansett bare til pynt enn så lenge…

Ein beautiful morning har forlengst blitt til a beautiful day… Føremiddagen vart mellom anna brukt til å skriva og levera spanskoppgåve 5, der eg skulle visa at eg haldt styr på den eine preteritumsforma i ein skriftleg tekst. Det er godt me har gode ordbøker…

Heidi

From → Uncategorized

Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: