Luke 3.

“Jeg har slikt å gjøre, jeg har slikt å føre, så fører jeg vel den og,” sa Askeladden og plukka med seg alt han fant langs vegen.

Den som har eit innhaldsmetta liv får meir enn nok å føra med seg ein vanleg onsdag, i den grad vanlege onsdagar måtte eksistera.

Sola stod opp og kasta dei siste lysstrålene inn i klasseromet i det Cecilie frå boka “I et speil i en gåte” gjekk gjennom speilet og over på den andre sida saman med engelen Ariel. Ho såg seg sjølv liggja i senga med håret fløymande utover puta og den gamle julestjerna engelen hadde hjulpe henne å finna att, låg oppå dyna. Og eg klarte å halda tårene i under kontroll og stemmen brast ikkje. Nydeleg bok.

Skuledagen har gått i høgt tempo som han gjerne gjer på denne tida. Eg har fått strekkja tålmodet som normalt er ganske stort for å få ein gjeng kattar i menneskeskikkelse gjennom teaterprøvane i dag. Dette er alltid eit kritisk punkt i prosessen. Me vaksne er panikken nær, og ungane har endå ikkje forstått kor dårleg tid me har. Men me har gjort dette før, og pleier å landa på beina akkurat som kattane, sjølv om fallhøgda er stor.

Eg var innom biblioteket med femti bøker eller meir frå leseprosjektet, og så kjøpte eg tre ulike filmar frå Jesu liv fordi eg må sjekka ut kva som er den rette for elevane. Brukte to og ein halv time på å prøvesjå dei i lag med Halvard under tre teppe, for det var så kaldt i TV- stova.
Nå har eg henta ned alt eg kan finna på internett om Santa Lucia, for eg skal fortelja Lucialegender for første og sjette klasse i morgon. Dei skal ha felles bake-, skrive- og lesedag i morgon føremiddag.

Nå skal eg sjå om eg kan sova meg inn. Eg har eit lite etterslep av søvnmangel etter eksamen.

Heidi