Gå til innhald

Rygg i rand, to i spann…

januar 24, 2009

seier me taktfast i ei barneregle. Det er såpass vage ord at dei har gitt meg diverse assosiasjonar heilt frå eg var fire år fram til min nåverande ståstad ein plass i vaksenlivet. Eg skal ikkje bruka for stor plass til å filosofera for mykje over det, for det er vel openbart for ein kvar halvvaken lesar at eg for litt sidan bestemde meg for at fragment frå ei alt-og- intet-seiande barneregle skulle passa på dagane mine ei stund framover…

At eg elskar ord, og spesielt ord som betyr alt og ingenting, er vel heller ingen stor overrasking for folk som har lese her ei stund. I dagen i går var det sjølvsagt mykje av både rygg i rand og to i spann. Det var utfordringar å ta ryggtak med og gode sterke ryggar å setja sin eigen rygg i mot. Eg fekk kyssa kjærasten min i veg til Amsterdam, i alle fall via sms. Jan Ivar og eg låg på kvar vår oransje sofa med manuset i den eine handa og kaffikoppen i den andre og konstaterte at jovisst, me har stort sett tak på det stykket me skal ut og turnera med om to veker.

Eg hadde lange og viktige samtalar med Ingrid som ligg sjuk med feber på folkehøgskulen sin. Diverse formasjonar i sosialt samver vart utvida til eit trespann på Kjøkkenet og eit femspann heime hos Gry.
Eg liker å arbeida-, og leva saman med folk. Og eg liker
å vera aleine av og til.

Og dette blir viss det dei på svensk kallar svammel…
Eg prøver å fanga ord i så vage system at dei kanskje høyrer meir heime i ei dagbok enn på ein blogg. Men ein skal då ikkje utelukka at nokon kan kjenna seg litt heime i slikt og.

Det leikar ekstra mange ord i hovudet mitt i dag. I morgon skal eg snakka i kyrkja. Eg skal snakka om salmer, om nye salmer, om eigne salmer, om å skriva salmer og om å oversetja salmer frå ein keltisk tradisjon.
Dette skal eg gjera på sånn rundt rekna femten minutt.
Det er ikkje rart eg då må velja mine ord med omhu, og det har eg tenkt å gjera. Derfor sviv dei rundt i tankane i lange rekkjer og lurer på om eg har bruk for dei eller ikkje…

Martin Lönnebo utfordrar den som vil leva eit liv i tru og tillit til å våga å koma med tome hender. Med det meiner han ikkje at ein skal koma uførebudd til livet og det som krevest, men at ein skal våga å stilla seg open uten eit skjold av å skulla vera flink, vellukka, dyktig, overbevisande og alt det andre ein gjerne vil vera.

Dette vil eg prøva å ta med meg til kyrkja i morgon. Eg vil ikkje prøva å overbevisa nokon om at eg er så frykteleg flink eller vellukka. Eg vil prøva å fortelja kva desse tinga betyr for meg. Eg vil legga orda mine ned på bakken og seia: “Her ligg noko som er viktig for meg. Dersom nokon kan eller vil bruka det så er det fint.”

Ei av salmene mine som eg vil fortelja om, og som er med i det nye salmebokforslaget begynnar med desse orda: “Eg kjem med tome hender og set meg stille ned,
Kyrie eleison, Herre gjev meg fred…”

Men sjølvsagt krevest det litt føreabeid å koma med tome hender og… Det arbeidet skal eg gjera fram til i morgon kveld.

Nå har eg tida fram til då til fri bruk. Eg er aleine med dei to yngste tenåringane mine, og har dagane opne framfor meg. Det kjennest som ein stor luksus. Nå skal eg prøva å tenkja spennande tankar medan eg vaskar og støvsugar…

Og i går fekk eg endeleg kjøpt meg sykkellykt, så nå kan eg sykla trygt når det er mørkt…

Eg funderer på om eg burde skaffa meg ein frittståande blogg og ikkje ta opp så mykje plass som eg til tider gjer på Andedrakt. Eg kan nok få hjelp frå folk i heimen til flyttinga, men eg lurer litt på om dei som stikk innom meg når eg bur her ville stikka innom då og.

Men det blir i alle fall ikkje flyttesjau denne helga!

Heidi

From → Uncategorized

2 kommentarar
  1. Tintomara permalink

    men det är väld et fina p åAndedräkt att var och en kan skriva så ofta eller sällan som den vill? Krångla inte me datt flytta! De som läser gör det ju fullt frivilligt! Kram!

  2. Heidi permalink

    Ja, det er det fine på Andedrakt, absolutt, og eg trivst jo her. Men når meir enn halvparten av tekstane på framsida er mine så tenkjer eg at det kanskje ikkje hailt var meininga. Det er ulempa med at ein ikkje kan ramla ut her i frå. Då eg skriev på hypodea rulla tekstane i mykje høgare tempo. Men eg tek rådet ditt på alvor. Klem tilbake.
    🙂

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: