Gå til innhald

Opera, Lightfoot og Leon…

januar 31, 2009

Mobilen på vekking kvart over fem på onsdag morgon.
Eg står opp og lukkar kofferten eg lukkast i å pakka dagen før. Ei skål havregryn, ein kopp kaffi og tennene i eit eple. På med kåpe, og sjekka at papira er i orden. Så kjem maxitaxien for å henta meg og dei andre kulturskulelærarane. Me står klare på flyplassen og tek i mot elevane som er trekte ut til å få vera med. Ti på halv åtte er dei der alle saman, og me kan leita oss veg til rett fly.

Heilt problemfritt både lettar og landar me. Me får alle saman inn på flytoget og ut av flytoget. På sentralbanestasjonen står Siri frå operaen klar og ventar på oss.

Elevane våre får ein ballettime med repetitør og ballerina med stripete genser, russisk namn og små prikkete sløyfer på dei slitte ballettskorne. Dei vaksne får vera med viss dei vil, men eg bestemmer meg for at det ikkje er plass til fleire ved barren. Dei får læra bittesmå deler av forestillinga me får sjå i kveld. Trinn til musikk av Air
av Bach og til dikt av Gertrude Stein. Dei høyrer om Paul Lightfoot og Sol Leon som har laga denne og mange andre moderne ballettar. Om at ballettregissøren med det
passande namnet Lightfoot gjev alle ballettane sine namn på S som eit honnør til sin kjære Sol.

Så heldige me har vore som har blitt trukne ut til å vera dei frå fylket vårt som får to dagars opphald på operaen.
Elevane er spente, og det nye operahuset glitrar i marmor
og glas.

Dei vaksne blir tekne med på omvisning. Det går opp for meg at dette store huset har ein kvardagsdal og. Me får sjå oss om og sjå folk i arbeid i systove, på malerverkstad og i sminken. Me kikkar inn i øvingsrom og ser ballettimar. Me ser titals av personar i arbeidstøy med vinsjar og truckar som flyttar appelsintre til Carmenforestillinga og kassar til eit eller anna medan dei utålmodige ventar på at me skal slutta å gå i vegen. Sekshundre menneske har sitt daglege arbeid på huset vert det sagt. Så får me kikka inn i hovudsalen der krystall-lysekrona veg åtte tonn og eikeveggene er ammoniakkbehandla.

Etter middagen i personalkantina der dei ansette et middagen sin i ulike former for arbeidsantrekk, har me eit par timar fri. Eg har ansvaret for fire tenåringsjenter og ein gut. Dei har ikkje tenkt å kasta vekk timane i hovudstaden. Me småspring frå butikk til butikk, og mellomlandar på ein hamburgarplass slik at dei får i seg litt mat før me skal på ballettforestilling.

Heidi

From → Uncategorized

2 kommentarar
  1. Skylla permalink

    Oj, Lightfoot har jag aldrig hört talas om. Jag som var hyfsat haj på balett en gång i tiden.

  2. Heidi: permalink

    Eg hadde heller aldri høyrt om han før, men eg er analfabet på ballett. Googla Lightfoot og Leon så finn du sikkert mykje spennande. Eg har fått utruleg lyst til å sjå meir.

Legg att svar til Skylla Avbryt svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: